dinsdag 3 mei 2016

De hand op de knip; hoe ging dat eigenlijk?

In april vorig jaar hield ik de hele maand de hand op de knip. Elke uitgave werd kritisch gewogen en het liefst voorkomen. Inmiddels is er een heel jaar voorbij, zelfs de maand april is al weer voorbij. Destijds wilde ik verslag doen van mijn ervaringen, maar op een of andere manier kwam het er niet van.

Dit jaar wilde ik weer in april de hand op de knip houden. Ik had het zelfs al weer aan mijn lieftallige huisgenoten aangekondigd. Ik kreeg wederom steun - of er werd gezwegen, en wie zwijgt stemt toe tenslotte - maar deze keer liep het niks uit. Sterker nog, het werd eerder het tegenovergestelde van de hand op de knip. Er werd uiteindelijk kwistig aan cadeaus en uitstapjes en whatnot geld uitgegeven. Al na een paar dagen zei ik dat het niks werd met de hand op de knip, waarop Gemma heel wijs zei: 'Mama, misschien moet je een jaar overslaan'.

Juist deze tegenstelling in mijn ervaring met de hand op de knip, maakt het nog leerzamer. Bovendien heb ik een jaar na kunnen denken om de grootste ergernissen en teleurstellingen te kunnen laten zakken en zo de leermomenten er uit te kunnen destilleren.

Ik had een lijst bijgehouden van aankopen, maar die kan ik helaas even niet vinden, maar gelukkig weet ik nog wel wat uit mijn hoofd. Dit is wat mij vorig jaar is opgevallen:

Kleine bedreigingen van de portemonnee
Al vrij snel kwam ik er achter dat je met goed fatsoen niet onder sommige uitgaven uit kunt. Zoals het buurkind dat een koek komt verkopen voor haar vereniging. Of de collectant. Of de lief en leed pot op het werk. Helaas niet te vermijden. Weliswaar kleine bedragen, maar kan al met al flink oplopen.

Impulsen
Mijn ontdekking is dat de meeste aankopen gedaan worden op een impuls. Hé, de waterkoker lekt een beetje. Nieuwe? De gymschoenen van de kinderen beginnen te klein te worden. Nieuwe? De inkt van de printer is bijna op. Nieuwe? Dit soort aankopen zijn allemaal gerechtvaardigd, maar wat ik ontdekt heb door niet meteen tot actie over te gaan is dat een alternatieve oplossing zich soms aandient. Doordat een kennis bijvoorbeeld gymschoenen over heeft. Of omdat het helemaal niet meer nodig blijkt. Of omdat er nog een oude waterkoker in de kast staat, die je best nog een poosje kunt gebruiken. Of omdat je opeens in huis het lampje vindt dat precies past in de lamp die stuk was gegaan. Of omdat blijkt dat die inktcartridge nog best veel printjes kan maken op een bijna lege tank.

Vooruitplannen
In het verlengde van het bedwingen van de impulsen ontdekte ik dat er héél veel tijd gaat zitten in het uitkienen van je aankopen. Het betekent letten op aanbiedingen, meerdere winkels (offline en online) in de gaten houden. Proberen of je het tweedehands kunt kopen, dus meerdere kringloopwinkels en mp in de gaten houden. Uitkienen wat je gaat eten, wat is er in de aanbieding, wat heb je daar nog meer bij nodig. Wie is er wanneer jarig, welk cadeau geef je? Ga je het zelf maken, heb je tijd om een acceptabel tweedehands versie te vinden?
Je wordt er creatief in en met voortuitplannen valt er veel voordeel te behalen, maar daarvan kon ik me wel voorstellen dat er mensen zijn die dat absoluut niet zouden willen. Niet iedereen wil aldoor bezig zijn met het scoren van een winterjas voor de kinderen terwijl het nog voorjaar is. Of wil uitrekenen welke maat snowboot of regenlaars hun kind heeft over een half jaar, omdat nu de boots voor een habbekrats te koop zijn. Ik denk dat er generaties zijn die blij waren dat de welvaart wat toenam zodat ze hier niet constant mee bezig hoefden te zijn.



Zelf maken
Er gaat dus wel eens wat stuk. En er zijn ook jarigen wanneer jij je hand op de knip wilt houden. En de kinderen verzinnen ook wel eens wat. Dat vraagt om creativiteit en nodigt uit om oplossingen te zoeken met wat je in huis hebt. Ik maakte voor mijn jarige schoonmoeder een insectenhotel en deed er een fles vlierbloesemsiroop bij.  Verder kreeg Gemma een obsessie voor panda's - die overigens nog niet is overgegaan - en wilde dolgraag een pandapak. Tja, dat wilde ik ook wel voor haar. Dat soort enthousiasme wil ik liever niet inperken. Ik was zelfs zo ver dat ik er maar een voor haar wilde kopen, toen ze zelf bedacht dat we van oude kleding een panda pak konden maken. Ik maakte van restjes vilt en een restje elastiek een panda masker. Ik had nog zwarte kniekousen en we maakten onder de voeten witte voetkussentjes. Een zwarte longsleeve en een wit t-shirt completeerden het geheel. Ellie verkleedde zich als een leeuw (geloof ik). Zij heeft op de foto het panda masker op. Gemma heeft de kousen met de voetkussentjes aan.
Van de hele maand hand-op-de-knip was dit de meest leuke besparing.




Uitstel
Met uitstel van aankopen kom je een heel eind. Rek de tijd maar op waarvan je denkt iets nodig te hebben. Die tube tandpasta bijna leeg? Probeer maar eens hoeveel dagen je er nog wat uit krijgt. Ik was verbaasd! Niet dat ik voorheen dan die oude tube vroegtijdig weggooide, maar ik kocht wel eerder een nieuwe, gewoon om niet zonder te hoeven zitten.
Het uitstellen van aankopen vond ik heel leerzaam. Meestal verdwijnt de noodzaak of vond ik een heel acceptabel goedkoper alternatief.
Maar....over het algemeen was het uitstel van een aankoop die uiteindelijk onvermijdelijk is. Dan heb je die aankopen in de maand erna.

Tegenwerking
Michel maakte het me niet gemakkelijk. In de maand mei gingen wij op vakantie naar Zweden en hij was bezig met de voorbereidingen en vond dat een nieuwe navigatie wel nuttig zou kunnen zijn. De oude had al jaren geen update gehad en was zwaar verouderd. Ik geloof dat er ook geen updates meer voor te krijgen waren. In Nederland was die oude software meestal geen probleem, hoewel we ook een keer naar een stad moesten waar intussen een rondweg was aangelegd. De tomtom gaf aan dat we rechtsaf moesten slaan en wij zagen alleen een hoge vangrail en het dorp een paar meter lager liggen....Maar goed, een nieuwe navigatie dus. Kon dat niet later? Nee, manlief leek het beter om tijdig te kopen, zodat hij zich in Nederland het ding nog eigen kon maken. Goed punt. Vooruit dan maar.

Maar ik was not amused toen hij daarna zonder overleg nog een nieuwe mobiel kocht, want 'die was ik toch al van plan te kopen.'

Al met al een heel leerzame ervaring. Je leert je eigen valkuilen heel snel kennen. En dat je moet incalculeren dat je huisgenoten je plan ondermijnen. Ik ga het zeker nog een keer weer doen, alleen afgelopen april kan ik wegstrepen.

Lieve groet,
Anita

donderdag 28 april 2016

Op de kleintjes letten

Een van de meiden vroeg waarom er geen cocktail prikkers meer in huis waren. Nou, omdat ik overgestapt ben op herbruikbare cocktailprikkers (cadeautje van mijn collega voor het vermaken van haar gordijn). Maar voor kinderen hebben cocktailprikkers een heel ander nut dan er een olijfje aan te spiesen. Cocktailprikkers zijn namelijk om mee te knutselen!

Dus gingen we naar de supermarkt. Momenteel is het consuminderen ver te zoeken, maar de prijzen tussen cocktailprikkers verschilden nogal en kon ik opeens een paar cent besparen. Drie soorten cocktailprikkers, twee van Sorbo. Een aan de ene kant van het pad, de andere aan de andere kant.

Als eerste zag ik deze van Sorbo. 2 x 200 cocktailprikkers. Yeah, gevonden dacht ik. We draaiden ons om om met de buit naar de kassa te gaan en toen zag ik .....



deze....2 x 200 cocktailprikkers van Sorbo.
Wie het verschil weet - behalve de prijs - mag het zeggen.
Ik vond mezelf een hele scherpe consument, had maar zo 15 cent bespaard en toen zag ik....




dit, twee planken lager.....
1000 cocktailprikkers van Depa. Cocktailprikkers zijn cocktailprikkers, toch?

Blijven letten op de kleintjes kan dus interessant zijn, zelfs bij cocktailprikkers.



 Op de terugweg zagen we nog meer kleintjes....een eend met haar jongen. :-) Ik moest vlug een foto nemen, moedereend zwom nogal snel. Helaas geen tijd om in te zoomen.


Het verhaal is nog niet afgelopen....
thuis bleek ik opeens twee doosjes in de tas te hebben. Een van de meiden had blijkbaar ook een doosje in de winkelwagen gegooid. So much voor mijn oplettendheid....




Tot slot een foto van hoe de cocktailprikkers gebruikt zijn. Een deel van het prijsverschil is inmiddels verklaard, want die van Depa hebben maar aan een kant een punt :-(   



dinsdag 26 april 2016

Knutselen en verkopen voor het goede doel

Het plan was om op Koningsdag met een kleedje onze overbodig geworden spulletjes te verkopen. Wekenlang had ik spullen opzij gezet. Maar we doen het anders.
We hebben de meeste spullen namelijk al verkocht!

De school van de kinderen ondersteunt een initiatief van een ouder voor het bouwen van een slaapzaal voor schoolgaande kinderen in Tanzania. Of zoals Gemma zegt: tante Lia (ja hé, ik kan die naam gewoon niet onthouden!). In Tanzania mogen kinderen weliswaar gratis naar school, maar is voor sommige kinderen de afstand naar school erg groot. Sommigen gaan 's ochtends vroeg weg en komen pas 's avonds laat thuis. En dan is de tocht ook nog eens vol gevaren. Mens en dier die niet het beste met de kinderen voor hebben. Daarom worden er slaapzalen gebouwd bij de school. Die voor de jongens is al klaar. Nu die voor de meisjes nog. Daarvoor is geld nodig.

Ongelooflijk hoe fanatiek de kinderen waren om geld in te zamelen! De actie leefde enorm bij de kinderen. Ze gingen langs de deuren voor een heitje voor een karweitje of gingen collecteren.

Later vonden ze dat langs de deuren gaan niet zo leuk meer en opperde ik om een kraampje te maken op de oprit. We hadden net citroencakes gebakken en cupcakes, dus die leenden zich prima voor de verkoop.
Ik heb met verbazing staan kijken naar hun succes. Wat zijn mensen ontzettend gul! Oh jee, ik voelde me echt een krent hoor! Al die gulle buren die langs kwamen en wat kochten. De pakketbezorger die wat kocht. De bezorger van ons groenteabonnement die voor €5 vier plakjes cake kocht. En ik dacht bij mezelf dat ik dat er nooit voor zou geven...
Ze haalden €25 op en ik sprak met mezelf af dat ik af en toe niet zo krenterig moet zijn.






De school had op de vrijdag voor de meivakantie ook een kleedjesverkoop in de planning. Het standgeld was voor het goede doel. 

Mijn pinterest-geïnfecteerde brein bedacht dat we dingetjes konden knutselen om te verkopen. 
We maakten onderzetters van strijkkralen. Een geboortekaartje ging naar een buurvrouw. 



Een gat in het midden voor een rietje. 


Bijpassende onderzetter en vliegendeksel.





Kop en schotels van de kringloop. Plantjes van de tuinland. 
De kopjes hebben we op de schotels vastgelijmd. 
Leuk voor moederdag toch?






Ellie en ik werkten er samen aan. Gemma was weer op bed gekropen. Zij is bij elkaar twee weken ziek geweest. Af en aan koorts. Een antibiotica kuur moest er aan te pas komen om de ontsteking in de keel kwijt te raken. Nu pas begint haar energie weer terug te komen. 






We hebben goede handel gedreven. De plantjes in kopje liepen eerste helemaal niet, maar op het eind verkochten we er heel veel. De meeste spullen zijn van eigenaar gewisseld. De meiden hebben ook heel goede zaken gedaan....vooral bij andere kraampjes ;-)
Onder de streep hebben we nog wat overgehouden. Die winst zal morgen wel verpatst worden als we even over de Koningsmarkt gaan lopen. 
Er zelf zitten met een kleedje slaan we nu maar over. Wij hebben onze beurt wel gehad. Bovendien nodigt het weer niet erg uit. 

Gezellige Koningsdag gewenst!

Lieve groet, 
Anita


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...