maandag 11 december 2017

Een nieuw begin

Ik schreef al een keer dat ik niet zo vaak over mijn baan buitenshuis vertel.
Dus schrijf ik nog maar een stukje over mijn baan :-D  Sinds kort ben ik namelijk aan ander werk begonnen – wel bij dezelfde werkgever.
Al langer had ik de wens om wat anders te gaan doen, iets anders dan secretaresse. Het secretaresse-werk is weliswaar heel erg gevarieerd, maar in die veelheid aan werkzaamheden blijft alles een beetje oppervlakkig. Ik wilde me wel weer eens toeleggen op iets specifieks. Dat klinkt niet zo moeilijk te realiseren, maar zelfs binnen een grote organisatie als een universiteit blijkt dat in de praktijk nog niet mee te vallen. Niet alleen inhoud van het werk is belangrijk, maar ik neem ook mijn uren en salaris in overweging. Al met al levert dat nogal wat beperkingen op.

Een tijdje terug stuurde ik een vrijblijvend mailtje naar een afdeling en ik kreeg prompt antwoord; dat ze net weer wilden gaan werven en of ik mijn cv wilde sturen. De week daarop ging ik op gesprek en ik mocht beginnen als ik wilde!

11 jaar heb ik op mijn – inmiddels – oude werkplek gewerkt. Dat klinkt echt als een lange periode, maar het voelt eerder als één groot lang jaar waarbij alle herinneringen in elkaar overvloeien. Alles voelt als de dag van gisteren. Schijnt zo in zijn werk te gaan als je ouder wordt.

Ik heb een ontzettende leuke laatste werkweek gehad, iedereen had echt even aandacht voor mijn vertrek (wat overigens formeel geen echt vertrek is, want ik word als het ware uitgeleend – ik mag weer terugkomen als het op niets uitloopt).
Ik heb prachtige cadeaus gekregen en heel veel warme woorden, dat deed me echt goed.
Maar dat is tegelijk ook gek, want zoveel mooie woorden hoor je nooit als je er gewoon werkt :-).

Voorlopig mijn laatste ritje op deze route

Dag Binnenstad - met een hijskraan die de weg blokkeert ;-)


Prachtig bos bloemen gekregen van directe collega's en een mooie klankschaal.


Doosje echte bonbons van 'mijn' decaan - ze zijn inmiddels al op ;-)


Getrakteerd op zelfgemaakt lekkers. Mijn eigen favorieten: monchou, worteltaart, appeltaart zonder roomboter


Nieuwe parkeerplek voor mijn fiets :-)


Op mijn nieuwe afdeling ben ik heel hartelijk ontvangen. Het is er compleet anders dan op mijn oude werkplek, echt op geen enkel front te vergelijken, hoewel ik dat natuurlijk wel doe. Ik merk dat ik een mooie tijd gehad heb op mijn oude werkplek, maar dat ik het nu wel heel fijn vind om er los van te komen. Even niet meer de verantwoordelijkheid voor zoveel dingen te voelen. Altijd dat werk dat aan me trok, ook als ik thuis was, want het was best een veeleisende baan. Het is dan ook meer een afscheid van mijn werkzaamheden dan van mijn collega’s.

Ik word echt blij van mijn nieuwe werk en mijn nieuwe werkomgeving. Het is gewoon fascinerend hoe er weer vanalles bovenborrelt in mij. Ik kijk naar mezelf met verwondering. En tegelijk zie ik ook dat ik dingen nog steeds op dezelfde manier aanpak. Je hoopt toch ergens stiekem dat je bepaalde eigenaardigheden (die eeuwige houterigheid in omgang met anderen, altijd structuur aan willen brengen, maar dat chaotisch aanpakken) in een nieuwe omgeving kwijtraakt.

Het bijzondere is dat ik hier over gedroomd heb, over deze nieuwe baan. Vorig jaar tijdens de twaalf heilige nachten. Een vooruitblik op wat me te wachten stond.  Als het jou lukt om ’s morgens even de beelden van de nacht vast te houden, dan zou ik ze opschrijven! Het is ontzettend verhelderend om er later in terug te bladeren.

Met deze nieuwe baan begint er weer van alles te stromen en dat voelt goed. Er komt weer ruimte voor iets nieuws en dat werd wel weer tijd. Ik ben benieuwd hoe het zich terugvertaald naar mijn blog.

Lieve groet,
Anita

zaterdag 2 december 2017

Seizoenstafel: Sinterklaas 2017

Daar is 'ie weer: Sinterklaas!
En ook daar is 'ie weer: die drukke tijd van het jaar. Die begint voor ons eigenlijk al in oktober, wanneer de meiden jarig zijn. Het is gewoon een doorlopende voorstelling met zaken die mijn aandacht vragen. Om het een beetje bij te benen en toch ook de dingen te blijven doen voor mijn gezin die ik belangrijk vind, komt het schrijven van stukjes op een laag pitje te staan. Een héél laag pitje. Ik heb daar moeite mee moet ik zeggen. Zoveel stukjes die bij me opborrelen, maar die ik niet uit kan werken en vervolgens hun actualiteit verliezen. Zucht.
Het is een terugkerend thema. Ik vermoed dat het volgend jaar vergelijkbaar is.

Daar door naar mijn seizoenstafel van dit moment!
Mijn schoonzus maakt heel veel vilten popjes. Voor de seizoenstafel. Ik kreeg laatst een paar tassen vol spullen voor allerlei seizoenen. Ik mocht er mee doen wat ik wilde. Dit waren popjes uit haar begintijd, ze vond ze zelf niet allemaal even mooi. (Is niet waar hoor!). Aanvankelijk wilde ik ze niet bewaren, wegens 'nee, ik wil niet meer spullen erbij, ik wil spullen er uit!!!'. Misschien naar de school of misschien naar de huisartsenpraktijk waar een seizoenstafel is. Maar het werd herfst en ik viste er leuke herfstpullen uit en ik vond het wel mooi dat haar spullen nu bij mij thuis zijn.

En nu staan de Sinterklaasspullen op mijn kleine seizoenstafel! Wel zonder de Goedheiligman, die zit er niet bij, maar Amerigo wel en heel veel Zwarte Pieten. Het valt bijna niet op dat de Sint er niet bij is.

Heel leuk is dat mijn kleine, simpele seizoenstafels de aandacht trekken. Zo kreeg ik een tijd geleden het verzoek van de Vrije School Mareland in Leiden of ze een paar foto's mochten gebruiken voor hun nieuwsbrief.





krijtstift kamerdeur

Zie ginds komt de stoomboot - op het keukenraam

Een hele gezellige Sinterklaastijd gewenst, voor iedereen die het viert en ook die het niet viert. 

Groet Anita!










maandag 20 november 2017

De spirituele betekenis van het Sinterklaasfeest

Vorig jaar las ik dit prachtige boekje van Pieter van der Ree omdat ik zocht naar de diepere betekenis van het Sinterklaasfeest. Dit boekje geeft een andere kijk op de viering van Sinterklaas. Niet zozeer hoe het is ontstaan, maar waarom we het vieren. En waarom-vragen, dat zijn mijn favoriete vragen :-).



Want er moet toch een reden zijn waarom we het Sinterklaasfeest vieren? Ik bedoel, er moet toch een oorsprong voor dit feest zijn? En dan bedoel ik niet dat de Sint een heilige was die uit Myra kwam. Wat is de betekenis van al die terugkerende elementen van het Sinterklaasfeest: het verlanglijstje, de schoorsteen, het dak, de nacht, de maan, de vrijgevige heilige, de zwarte helpers. En waarom vieren we het in december?
Ik geef de schuld aan de maan en het leven met de seizoenen dat ik daar nieuwsgierig naar ben. Je gaat verbanden zien die je eerder nog niet zag. Ik merk elk jaar duidelijker de bijzondere energie van deze tijd van het jaar.

Stel je eens voor een tijd zonder straatverlichting, een tijd waarin alles donker is en mensen dichter bij de natuur leven. Dan is het misschien makkelijker voor te stellen hoe men deze donkere tijd ervoer. Want in deze tijd van het jaar zijn de sluiers naar het ‘hemelse’ dunner. Het contact tussen het aardse en het hogere is voelbaarder. Denk maar aan de geesten van het Halloweenfeest. Het zwart van de nacht stimuleert ons tot dieper nadenken en te focussen. Om onze diepste wensen te formuleren en kenbaar te maken.

Het Sinterklaasfeest is een verbeelding van het donker van de nacht. Bij het duister te rade gaan wat wij wensen en het ‘licht’ in de gedaante van Sinterklaas die de wens in vervulling laat gaan. Deze onderliggende emotie kan een verklaring zijn voor waarom we het feest nog steeds vieren, ondanks dat er gemor is over de verbeelding hiervan. Het boekje neemt je mee langs vieringen van andere tijden en andere landen. De overeenkomsten en de verschillen. Zo is er de Germaanse God Wodan die in de winter op zijn witte paard Sleipnir door de hemel reed en de mensen geschenken bracht. Bij het bepalen van die geschenken had hij hulp van twee zwarte raven die aan de schoorsteen luisterden naar de wensen van de bewoners. Als je dat leest, dan begrijp je eigenlijk al meteen dat het Sinterklaasfeest niet eenduidig is en niet terug te leiden tot één bron van oorsprong.

Jonge kinderen kunnen nog heel erg in beelden denken, zij denken nog niet rationeel zoals volwassenen dat doen. Dat maakt dat kinderen kunnen geloven dat de Sint op een boot uit Spanje naar Nederland vaart en pakjes door de schoorsteen gooit en met een paard over de daken rijdt. Zodra het rationele denken ontwikkelt dan verdwijnt het magisch denken. Het is goed om je dat als volwassene te beseffen, dat een kind nog anders denkt. Of eigenlijk beleeft een kind vooral.

De auteur van het boekje is architect en bijzonder hoogleraar voor organische architectuur aan de Alanus Hochschule bij Bonn. In zijn zoektocht naar meer informatie over het Sinterklaasfeest viel hem al snel op hoe het huis een centrale plek innam bij de viering.
Het huis waarin we leven, het huis dat wij inrichten, het huis als beeld van onszelf. De haard – het hart van een huis, de offers die gebracht werden, de schoorsteen die fungeerde als kanaal naar de hemel. Wat Sinterklaas het kind eigenlijk leert is dat het zijn diepste wens mag formuleren. Het formuleren van wat je nodig hebt, dat is een prachtige les om jonge kinderen mee te geven voor de rest van hun leven.

Het boekje is maar 63 pagina’s dik, maar bevat een schat aan informatie en inzichten! Sinterklaas en het geheim van de nacht is voor iedereen die de diepere betekenis van het Sinterklaasfeest wil weten en levend wil houden en zijn/haar (klein)kinderen wil vertellen over de magie van het feest van de nacht.

Voor Ogma, het leukste boekenblog van Nederland, schreef ik ook over Sinterklaas en het geheim van de nacht. Leuk als je ook even daar komt kijken!

Lieve groet,
Anita

De linkjes naar bol zijn affiliate links. Als je daar iets bestelt, dan krijg ik een kleine commissie (waarvoor dank :-)). Het kost jou niets extra.