dinsdag 1 september 2015

Langs het tuinpad van mijn vader

Ik luister graag naar de verhalen over mijn familie. Zowel mijn moeder als mijn vader vertellen er graag en veel over. Van mijn moeders kant ken ik meer verhalen, deze zomer wilde ik iets meer te weten komen over mijn vaders kant.

Zo heeft mijn vader vaak verteld over zijn opa en oma. Hoe hij daar als kind met zijn broers naartoe ging op de fiets. Hoe zijn oma altijd wel een klusje voor hem had. Kolen uit het kolenhok halen bijvoorbeeld. Of de appels die op zolder bewaard werden controleren op plekjes. Rotte appels er uit en vooral geen appels tegen elkaar laten liggen. Afdekken met kranten. Toiletpapiervellen scheuren van oude kranten en dan op een priem prikken. Tip: spies het vel papier niet in het midden...zo'n gaatje in het midden van het papier is niet zo handig later op het toilet.

Ondanks dat het huis waar zijn opa en oma in die tijd woonden niet ver was van waar wij woonden, had ik geen voorstelling van de omgeving. Volgens mijn vader was het in die tijd al vervallen. Mijn overgrootouders huurden het huis van een Duitse reder. Er is een luchtfoto van het boerderijtje. De foto is waarschijnlijk gemaakt in de tijd van de ruilverkaveling die plaatsvond in het Westerkwartier van de provincie Groningen. Vrij snel daarna is het huis gesloopt. Mijn overgrootouders verhuisden naar een dorp verderop. Ik heb mijn overgrootmoeder wel een keer gezien, dat herinner ik mij nog wel, hoewel ik toen een peuter was.

Wat dit uitstapje voor mij zo bijzonder maakt is dat voor een gemiddelde passant aan het landschap niets opvallends te zien is, maar mijn vader weet precies te vertellen langs welke boerderij een pad lag, waar ze langs moesten fietsen om er te komen. Welke sloot er al lag en welke weg nog niet.
Op de plek waar de boerderij heeft gestaan is nu een maisveld. Het veld loopt een beetje bol, daaraan kun je zien dat er een huis heeft gestaan.
De wegen zijn nu geasfalteerd, maar in de jeugd van mijn vader waren het zandwegen. Sommige wegen waren er nog niet.
Enorme veranderingen in het landschap en in de levensstandaard. En dat allemaal binnen een mensenleven.

Wanneer mijn vader bij het huis van zijn opa en oma kwam met zijn broers, dan werden ze altijd hartelijk welkom geheten door hun oma. 'Ach, jongens! Zijn jullie er, wat mooi. Hoe is het thuis? Alles goed?' (in het dialect dan, dat moet je er maar even bij denken :-)) En dan ging ze naar achteren, waar ze in zichzelf mompelde 'Och, nou zijn die jongens hier weer. Daar heb ik toch helemaal geen tijd voor. Wat moet ik daar nou weer mee beginnen. Wat moeten die nou weer eten?'
De muren in het oude huis stelden niets voor, het was zo gehorig als wat, dus de jongens konden haar precies verstaan.
Vervolgens kwam ze weer in de keuken en zei weer vrolijk: 'Och, jongens, wat mooi dat jullie hier zijn. Willen jullie een biscuit?'

Schrijf dat maar op, zei mijn vader tegen mij.
Bij deze.

de luchtfoto heeft best veel details. Op de heg ligt wasgoed op de bleek.
Excuses voor de onsmakelijke pleister. Ik heb een nieuwe keukenmachine....

langs die bomen liep een pad naar een boerderij achter op het land.
Van rechts kwam ook een zandpad.


zaterdag 29 augustus 2015

Een kastje per dag: e-mail nieuwsbrieven opschonen

Mijn mailbox is al jaren overvol. Ik gebruikte het in het verleden regelmatig als opslagplaats van documenten. Op de ene pc maken, naar mezelf sturen, om te kunnen openen op een andere pc. En daarna vergeten.
Dat is een deel van de reden van de lange pagina's met mail.
Het andere is de grote hoeveelheid nieuwsbrieven die elke keer binnenkomen. Ooit een keer ergens iets besteld, hup je krijgt een nieuwsbrief. Ooit een keer abonnee geweest, donateur, hup een nieuwsbrief.
Eerst had ik het standpunt dat het minder werk was om die brieven weg te klikken dan om me overal af te melden, maar de verhouding tussen echte mails en nieuwsbrieven was helemaal zoek. De echte berichten (van mijn moeder of vriendinnen of van school) vielen nauwelijks nog op.
Een tijd geleden hield ik grote schoonmaak in mijn mailbox. Het gros zegde ik op, wanneer ik weer iets van die bedrijven of organisaties wil, weet ik ze wel te vinden.
Van twee overbodige nieuwsbrieven kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om ze op te zeggen. Ze zijn gewoon té leuk. Ik koop er hoogstzelden, tot nooit, maar de plaatjes zijn zo leuk om naar te kijken :-)

De eerste is de nieuwsbrief van Mary Maxim. Ik heb er een breipatroon gekocht van een vest dat Jessica Fletcher draagt in de serie.
Mary Maxim is een handwerkpostorderbedrijf uit Canada. Ze verkopen niet alleen patronen, maar ook wol, legpuzzels, quilts, handwerktassen, borduursets, ornamenten voor elke feestdag van het jaar. Je kunt het zo gek niet bedenken. Het is op sommige momenten zo vreselijk oubollig dat het weer leuk is. 




De tweede nieuwsbrief is van Westwing
Daar heb ik me ooit een keer bij aangemeld, als nieuwe klant maakte je kans op 15 euro of zoiets. Ik heb er nog nooit iets gekocht, maar ik zou het zóó graag willen! Een nieuw vloerkleed is welkom, of een servies....
De stijlfoto's zijn enorm inspirerend. De ene nog aantrekkelijker dan de ander.




Afgelopen week heb ik nog weer een keer de bezem gehaald door mijn mailbox. Geregeld duikt er weer iets op.

Wat ik ook veranderd heb is dat ik mijn werkmailbox niet meer op mijn telefoon heb. Dat kwam omdat ik Michel's oude telefoon overnam en de mailbox van mijn werk daarmee was verdwenen. Omdat het zo'n gedoe was om 'm er weer op te zetten, bleef het erbij en dat beviel me wel. In eerste instantie had ik mijn mailbox van het werk ook niet meer op mijn tablet, maar dat bleek toch wat onhandig. Nu heb ik 'm er wel weer op, maar ik kijk er thuis zo weinig mogelijk naar; het zorgt toch alleen maar voor hartverzakkingen. De mails van mijn werk wil ik op een pagina houden. Dat lukt me vrij goed, maar het was wel een hele klus om het na de vakantie weer terug te brengen tot een pagina.
Ook op het werk verwijder ik regelmatig nieuwsbrieven. Ondanks dat je vaak niets met die nieuwsbrieven doet, trekken ze toch even je aandacht en dat leidt af. 

Heel gezellig weekend gewenst!