maandag 22 september 2014

Moestuin Maandag ~ goudsbloem thee en ander lekkers en leuks

Er wordt gewerkt in de (moes)tuin. Niet zoveel als ik zou willen, maar af en toe steel ik een momentje. Alvast voorbereidingen treffen voor volgend jaar. Sommige planten zijn te groot geworden of voegen niet veel meer toe aan de tuin. Er hangen nog druiven te wachten totdat ik sap van ze maak. Dit jaar heb ik zelfs stekjes in potjes gedaan. Waar de aardappelen hebben gestaan, heb ik de grond helemaal omgespit en weer netjes gemaakt. Er is zowaar weer een nette border verschenen.

Er is één plant die zichzelf nog in volle glorie laat zien: de goudsbloem. Wat een uitnodigende plant! De kinderen plukken graag de bloemen om in een vaasje te zetten.
Maar je kunt er zoveel meer mee. Wanneer je de oranje blaadjes door roomboter mengt, heb je een heerlijke kruidenboter.
Ook kun je er thee mee maken. Goudsbloem wordt veel verwerkt in zalf, douchegel, olie vanwege de zachte werking voor de huid. Ook wanneer je er thee van maakt heeft het een gunstig effect op de huid, maar dan van binnenuit.



Onlangs deelde Judith Baehner van het Groenlab (voorheen Juuljools in the garden) haar recept voor goudsbloem thee met munt, naar aanleiding van een bericht van mij op haar blog.





Nu de goudsbloem nog zo nadrukkelijk bloeit wilde ik het moment niet voorbij laten gaan om die thee eens te maken. Dus dronk ik vanochtend thee met goudsbloem en munt uit eigen tuin.


Doe een takje munt in een glas of schone theepot (gebruik een theepot die je niet voor reguliere zwarte thee gebruikt vanwege het achtergebleven looizuur). Doe de goudsbloem(blaadjes) in een theezeefje. Giet hierover gekookt water. Even laten trekken.
De thee smaakt zo zacht als de bloemblaadjes voelen. Fluweelzacht.





Geïnspireerd door Judith's foto's deed ik ook aan een beetje windowdressing. :-)
Vorige week kocht ik de doek die over tafel ligt. Heel lang geleden had ik ze al een keer gezien bij een budgetwinkel en vond ze zo leuk, maar oordeelde destijds dat het niet nodig was. Vorige week had ik een onbedwingbare behoefte om ze toch te kopen. In mijn herinnering waren het vaatdoekjes, maar het bleken grotere theedoeken. Maar ik moest ze hoe dan ook hebben, in drie varianten. En ik ben er blij mee :-)
Het Murder, She Wrote boek is een vondst op een markt/braderie voor een goed doel afgelopen vrijdag. Ik heb nog een pocket uit die serie, die heb ik nog niet eens (uit)gelezen, maar zo'n vondst kon ik niet laten liggen.
De taart hebben manlief en ik gebakken ter gelegenheid van Heel Holland Bakt. Vorige week keken we naar het programma met een sober kopje thee. Dat kijkt niet echt gezellig :-(


foto gemaakt door manlief

Daarom bakten we samen deze taart. Ik deed zaterdag het voorwerk, Michel bakte 'm zondag af - ik niet vanwege mijn zondagsrust. ;-) 
Gemaakt met oerzoet en met appels en bramen. 
Het programma Heel Holland Bakt keek gelijk een stuk feestelijker.








zaterdag 20 september 2014

Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk

Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk
In mijn vorige log schreef ik over de actie #leesvrouwen2015. Een initiatief om meer vrouwenboeken te gaan lezen. Want zo'n initiatief is (blijkbaar) nodig. Er wordt te weinig gesproken over vrouwenboeken. En spreken over vrouwenboeken leidt tot lezen.

Afgelopen weekend had ik mijn meditatieweekend, waarin 'identificatie' aan bod kwam. Met welk aspect in jezelf identificeer je jezelf. Voor mij is dat het vrouw-zijn. Moeder, echtgenote, dochter, zus.

Ook in het algemeen zijn het vrouwen die mij het meest inspireren. Ik schreef daar al eens over toen ik een liebster award kreeg. Zie hier voor het logje.
Vrouwen in de kunst, architectuur, de muziek.

Een van mijn favoriete zangeressen is Heather Nova. Zij heeft een mooi nummer geschreven waarin ze beschrijft hoe ze alle facetten van vrouwen in zich herbergt. Dat nummer spreekt me aan. Als kind kon ik me vreselijk ergeren wanneer mensen (volwassenen en andere kinderen) mij als 'lief' bestempelden. Ik was zoveel meer: ook onaardig, gewiekst, behulpzaam, slim, feeks.

Heather Nova ~ I'm the girl

I'm the girl, I'm the girl, I'm the girl
You know me
I'm the girl, I'm the girl, I'm the girl

And I'm a siren; I'll wreck you on my shores
And I'm godiva; I'll call you back for more
And I'm medusa; and I'm your favourite doll
And I'm a georgia o'keefe
Hanging on your wall

[chorus]

I'm Joan of Arc, I'm the girl next door
I'm the mother and the daughter
Of the mother and the daughter before

[..]

Every ruby-lipped girl baby, old lady, squaw junkie,
girl after girl after girl, every muse, whore,
good witch, princess, back arching, year after year after year

wil je er muziek bij horen? Klik hier onder. Het intro van het nummer is lang, het duurt even voordat Heather Nova op het podium verschijnt.


Maar het meest van alles identificeer ik me met vrouwen in combinatie met boeken. Vrouwen die schrijven, vrouwen die lezen.

Een paar jaar terug kocht ik het boek Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk.




Naar aanleiding van dat boek begon ik ansichten te kopen waarop vrouwen die lezen staan. De kalmte, het opgaan in het boek, afgesloten van de rest van de wereld, het mysterieuze, het ongrijpbare, vaak prachtig in beeld gebracht. Inmiddels heb ik een hele verzameling.



Ik heb een paar favorieten uitgelicht.











Een fijn weekend gewenst. Hopelijk heb je ook even tijd om weg te duiken in een vrouwenboek.

vrijdag 19 september 2014

#leesvrouwen2015

Ik schrijf wat af sinds ik ben gaan bloggen! Niet alleen op dit blog, maar sinds een paar maanden plaats ik ook verhaaltjes op De Schatzolder. Een blog met verhalen voor kinderen (en voor volwassen met kinderen). Een plek waar ik mijn fantasie de vrije loop kan laten en de verhalen ondertussen verweef met herinneringen aan mijn eigen kinderen, zodat ik die niet vergeet.

Niet te vergeten mijn Grote Schrijfproject: het schrijven van het moordmysterie Moord in het Blair House, te vinden op het gelijknamige blog. Het manuscript ligt een beetje te verstoffen, maar ik heb inspiratie om daar verandering in te brengen! Nu alleen de tijd nog ;-)

Je zou denken dat op een gegeven moment de bron is opgedroogd, maar door te schrijven lijken er alleen maar meer verhalen los te komen. Het ontbreekt me niet aan inspiratie, maar aan tijd om het op te schrijven.

Het lezen is een beetje naar de achtergrond geraakt en dat begon ik te missen. Ik verlangde naar de werelden die anderen hadden geschreven. Voor het schrijven is het lezen minstens zo belangrijk.
Deze zomer had ik sinds lange tijd weer eens de gelegenheid om meerdere uren achtereen te lezen. Ik las in een paar dagen tijd Joel Dicker's De waarheid over de zaak Harry Quebert uit. Een unicum voor mij, als toch wel langzame lezer. Ik vond het héérlijk. Dat gevoel dat je een boek niet wilt wegleggen, dat je wilt weten hoe het verder gaat, dat je wilt weten wat de leerweg van het personage is. Lezen was een hobby die ik zeker weer wilde oppakken, sprak ik met mezelf af. Of ik daardoor minder tijd had om te schrijven, zou ik moeten ontdekken.

Van de zomer las ik ook over het initiatief van de Noordelijke Dagbladen (Dagblad van het Noorden, Leeuwarder Courant) om meer aandacht te besteden aan boeken geschreven door vrouwen. Zij startten de actie #leesvrouwen2015.
Eigenlijk vind ik dat de actie #vrouwenlezen genoemd had moeten worden. Die zin kun je oneindig maken; vrouwen lezen vrouwen
vrouwen lezen
lezen vrouwen, lezen!

Uit het artikel van het Dagblad van het Noorden:

Gezocht: lezers van ‘vrouwenboek'

42
GRONINGEN - De Amerikaanse organisatie Vida publiceerde in april de resultaten van de jaarlijkse telling van het aantal recensies dat in gezaghebbende kranten en tijdschriften verschijnt. Het blijkt dat overwegend mannenboeken worden besproken, vaak door mannelijke recensenten.
In Nederland is het beeld vergelijkbaar. Volgens een telling van het blad Opzij uit mei 2013 gaat 27 procent van de recensies in de grote Nederlandse kranten over boeken die door vrouwen werden geschreven.
Om mensen ertoe te bewegen meer ‘vrouwenboeken' te lezen, lanceert deze krant een lezersactie. We zijn op zoek naar een liefhebber die de uitdaging aan wil gaan om een jaar lang alleen boeken te lezen die door vrouwen zijn geschreven. Onze boekenredacteur zal u elke maand een boek toesturen. Na verloop van tijd informeren wat uw bevindingen waren. Was het heel erg? Viel het mee? Bood de vrouwelijke literatuur u nieuwe inzichten?


Klik hier voor het originele artikel.

Best opvallend die uitkomst van Vida. In mijn beleving zijn vrouwen juist sterk vertegenwoordigd. Zowel als schrijfster, als als lezer. Er zijn bijvoorbeeld meer vrouwen dan mannen lid van de bibliotheek. En leesclubs worden ongetwijfeld meer georganiseerd en bezocht door vrouwen. Maar de werkelijkheid is dus anders. Vrouwenboeken worden te weinig gerecenseerd. En al helemaal niet door vrouwelijke recensenten.

Ik meldde mij enthousiast aan als liefhebber bij het Dagblad van het Noorden, maar hoorde vervolgens helemaal niets meer. (het schijnt dat ze overspoeld zijn met aanmeldingen). Maar misschien was ik niet onpartijdig genoeg.  ;-)

Ook zonder deelname aan de leeskring ga ik de komende tijd meer lezen. Ik was altijd al een vrouwenboekenlezer, maar ik ga me nu bewuster op het vrouwenboek richten. Het lukt vrouwen vaker om verhalen genuanceerder te verwoorden. Helemaal als het op de belevingswereld van vrouwen aankomt. En wat is er belangrijker als vrouw om de woorden te lezen van een ander die precies vatten waar jij zelf de woorden niet voor kon vinden? (ook als het boek een man in de hoofdrol heeft)

De komende tijd hoop ik veel te lezen en er verslag van te doen. Ik heb al vele titels die ik altijd nog graag een keer wilde lezen en ik heb ook al wat gezocht naar onbekende Nederlandse schrijfsters.
Momenteel lees ik De Zee de Zee van Iris Murdoch. (link is naar een Engelse versie). In een later log zal ik mijn leeservaring delen.

Morgen plaats ik een log over 'Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk' en schrijf ik over wat vrouwen en boeken voor mij betekent.

Graag tot morgen!




Meer over de actie #leesvrouwen2015
De zesde clan, vrouwen centraal  Toevalligerwijs staat op deze website het boek 'vrouwen die lezen zijn gevaarlijk' afgebeeld. Het boek waar ik morgen over schrijf.

Tot slot nog een leuk weetje:
Sinds 2013 staat Jane Austin op het Britse bankbiljet van 10 pond. Voor het eerst een vrouw op een Brits bankbiljet!