Berichten

Berichten uit september, 2014 weergeven

Ondertussen...op Moord in het Blair House...

Afbeelding
...de nieuwste Poirot detective De Monogram Moorden en een doorgevertje...

De grappige dingen die kinderen zeggen #5

Op ons Paasbest zitten wij met z'n allen in de auto, op weg naar een bruiloft. 
Gemma: 'mama? als jij dood bent, mag ik dan jouw jasje?' Ellie: 'oh mama? mag ik dan die jurk met die glimpers?'

Moestuin Maandag ~ goudsbloem thee en ander lekkers en leuks

Afbeelding
Er wordt gewerkt in de (moes)tuin. Niet zoveel als ik zou willen, maar af en toe steel ik een momentje. Alvast voorbereidingen treffen voor volgend jaar. Sommige planten zijn te groot geworden of voegen niet veel meer toe aan de tuin. Er hangen nog druiven te wachten totdat ik sap van ze maak. Dit jaar heb ik zelfs stekjes in potjes gedaan. Waar de aardappelen hebben gestaan, heb ik de grond helemaal omgespit en weer netjes gemaakt. Er is zowaar weer een nette border verschenen.

Er is één plant die zichzelf nog in volle glorie laat zien: de goudsbloem. Wat een uitnodigende plant! De kinderen plukken graag de bloemen om in een vaasje te zetten.
Maar je kunt er zoveel meer mee. Wanneer je de oranje blaadjes door roomboter mengt, heb je een heerlijke kruidenboter.
Ook kun je er thee mee maken. Goudsbloem wordt veel verwerkt in zalf, douchegel, olie vanwege de zachte werking voor de huid. Ook wanneer je er thee van maakt heeft het een gunstig effect op de huid, maar dan van binnenuit.



Onl…

Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk

Afbeelding
Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk
In mijn vorige log schreef ik over de actie #leesvrouwen2015. Een initiatief om meer vrouwenboeken te gaan lezen. Want zo'n initiatief is (blijkbaar) nodig. Er wordt te weinig gesproken over vrouwenboeken. En spreken over vrouwenboeken leidt tot lezen.

Afgelopen weekend had ik mijn meditatieweekend, waarin 'identificatie' aan bod kwam. Met welk aspect in jezelf identificeer je jezelf. Voor mij is dat het vrouw-zijn. Moeder, echtgenote, dochter, zus.

Ook in het algemeen zijn het vrouwen die mij het meest inspireren. Ik schreef daar al eens over toen ik een liebster award kreeg. Zie hier voor het logje.
Vrouwen in de kunst, architectuur, de muziek.

Een van mijn favoriete zangeressen is Heather Nova. Zij heeft een mooi nummer geschreven waarin ze beschrijft hoe ze alle facetten van vrouwen in zich herbergt. Dat nummer spreekt me aan. Als kind kon ik me vreselijk ergeren wanneer mensen (volwassenen en andere kinderen) mij als 'lief' be…

#leesvrouwen2015

Afbeelding
Ik schrijf wat af sinds ik ben gaan bloggen! Niet alleen op dit blog, maar sinds een paar maanden plaats ik ook verhaaltjes op De Schatzolder. Een blog met verhalen voor kinderen (en voor volwassen met kinderen). Een plek waar ik mijn fantasie de vrije loop kan laten en de verhalen ondertussen verweef met herinneringen aan mijn eigen kinderen, zodat ik die niet vergeet.

Niet te vergeten mijn Grote Schrijfproject: het schrijven van het moordmysterie Moord in het Blair House, te vinden op het gelijknamige blog. Het manuscript ligt een beetje te verstoffen, maar ik heb inspiratie om daar verandering in te brengen! Nu alleen de tijd nog ;-)

Je zou denken dat op een gegeven moment de bron is opgedroogd, maar door te schrijven lijken er alleen maar meer verhalen los te komen. Het ontbreekt me niet aan inspiratie, maar aan tijd om het op te schrijven.

Het lezen is een beetje naar de achtergrond geraakt en dat begon ik te missen. Ik verlangde naar de werelden die anderen hadden geschreven. Vo…

Seizoenstafel : oogsttijd

Afbeelding
Het is tijd om de rijkdommen van buiten, binnen te halen. Er moet geoogst worden, voorraad aangelegd worden voor de winter. Appels, peren, vruchten, noten.  En steek een lichtje aan om de spoken van het donker te weren. 


Ik waardeer het dat je hier leest.  Wil je op de hoogte blijven van nieuwe berichten? Volg Anita's Dagboek op bloglovin'

Nooit meer hooikoorts

Vorig jaar rond deze tijd riep ik uit - ik weet nog precies waar is was, we reden in de auto op de ringweg noord - ik riep uit : 'ik wil geen hooikoorts meer! Ik ben er zàt van. Ik wìl het gewoon niet meer!'
Het kwam uit het niets, maar het was geen loze kreet, het moest anders, zoveel was zeker.
Michel, ook al jaren geplaagd door hooikoorts, was benieuwd hoe ik dat zou bewerkstelligen en hield zich aanbevolen voor adviezen.

Ik denk dat ik voor het eerst hooikoorts kreeg in de laatste of de een-na-laatste klas van de basisschool. Elk jaar voelde ik me in de zomermaanden ellendig. Niezen, jeukende ogen, verminderde energie, altijd een loopneus. Een zakdoek moest binnen bereik liggen.
Voor wie geen hooikoorts kent lijken dit vervelende klachten, klachten die men wel kent van een verkoudheid. Maar bij hooikoorts gaat het niezen niet zomaar van hatsjie, maar gaat het van HATSJIE alsof je ingewanden mee naar buiten gestuwd worden, er zijn mensen die er gekneusde ribben aan over hou…

Andijvie ~ verrassend lekker recept

Afbeelding
De andijvie komt je weer aan alle kanten tegemoet. Ik had twee kroppen in ons biologische groente- en fruitpakket.  Nu is andijvie niet mijn lievelingsgroente. Het is vaak een kwestie van 'hoe maak ik hier iets lekkers mee'. (=hoe zorg ik dat ik de smaak van andijvie niet proef ;-)).

Deze week probeerde ik een nieuw recept uit. Het was een wilde greep uit het grote aanbod op internet (bron: klik hier) en het bleek onverwacht lekker. Daarom deel ik het hier graag. Ik vermoed namelijk dat er heel wat moestuinierders zijn wiens moestuin barst van de andijvie en courgette.

Het recept: 
Andijvie uit de wok

1 krop andijvie 1 courgette (ik had geen courgette in huis; zonder courgette smaakte ook prima) handvol walnoten 150 gr. spekjes 2 uien 2 knoflooktenen 1 theelepel kerrie peper (parmezaanse) geraspte kaas
Bereiding:  1. Snij de uien in halve ringen en de knoflook in plakjes 2. Bak de uien samen met de knoflook, de spekjes, kerrie, peper zachtjes glazig in een wok. 3. Snij de andij…

Zondagsrust

De grote vakantie is bij uitstek het moment om sluimerende gedachten of ideeën de ruimte te geven.
Ik dacht na over drukte en rust en doen en laten.

Steeds meer raak ik geïnteresseerd in het ritme van de dag. Van de week, het jaar, de seizoenen. Sinds de komst van de kinderen is die interesse alleen maar groter geworden. Het ritme dat al in zo'n baby zit is verbazingwekkend. De dag van een pasgeborene bestaat voor het grootste deel uit slapen, veel variatie is er niet in de dagindeling en tòch voelt een baby dat de nachten voor de langste slaapuren zijn. Daar heb ik me over verwonderd.

We hebben een 24-uurs economie, op elk moment van de dag kun je via e-mail een vraag stellen aan instanties, met inlogcodes kun je wanneer je wilt je belastingaangifte doen, je kunt online - buiten kantoortijden - een vraag stellen aan een (huis)arts, op elk uur van de dag kun je iets kopen dat je morgen nodig hebt en anders is er altijd nog koopzondag.
En toch voelt het niet alsof elk moment van de…