Berichten

Berichten uit maart, 2015 weergeven

Zelf maken: Paaskrans en konijn

Afbeelding
Voordat ik weer verderga met het huishouden (er is weer genoeg te doen), even een moment er tussenuit om hier wat te delen. Het is bijna Pasen en dan moet ik de foto's niet te lang laten liggen, anders is het mosterd na de maaltijd.

Vorig jaar liet mijn schoonmoeder me zien hoe ze met een krans en gele doekjes van de Action een Paaskrans maakte. Prachtig idee vond ik dat. Ik kocht een krans, maar de gele doekjes waren op :-(
Veel later, toen de schappen weer waren aangevuld, kocht ik een paar rol gele doekjes. Alvast voor de volgende Pasen. Het gaat om de wegwerp schoonmaakdoekjes op rol, met een zigzag motief. De doekjes knip je door de helft en de helften ook steeds door de helft, zodat je vierkantjes overhoudt. Die prik je met een breinaald tussen de takken van de krans.

Ik had ook een krans voor mijn moeder gekocht en samen met de kinderen hebben we er een gezellige knutselmiddag van gemaakt.
Oorspronkelijk had ik het idee om 'm aan de deur te hangen, maar het is een tafel…

Draai de tijd terug

Afbeelding
Om verschillende redenen zullen Gemma en Ellie onze enige kinderen zijn. Iets met leeftijd, beperkte kansen, verhoogde risico’s en je zegeningen tellen. Dat maakt dat alle fases voor ons zowel de eerste als de laatste fase zijn. We hebben dan wel twee kinderen, maar ze zitten in dezelfde leeftijdsfase. Wat geweest is, komt nooit weer terug. Een keer zwanger, een keer bevallen, een keer de baby fase, een keer de eerste verjaardag, een keer de eerste stapjes, een keer de eerste woordjes, een keer voor het eerst naar de kapper, een keer de eerste schoentjes, een keer voor de eerste keer sneeuw zien, een keer voor het eerst de zee zien, een keer voor het eerst naar school. 
Dat stemt mij vaak weemoedig. Het ging allemaal zo snel, er is geen kans om het over te doen. Dat zou ik soms zo graag willen. Nog een keer hun gewicht op mijn arm voelen, nog een keer ruiken hoe ze roken. Nog een keer mijn duim over hun wangetjes. Nog een keer overnieuw. En het dan goed doen. Vadertje tijd, mag het…

Een kastje per dag: Overbodige uitgaven

In de voorjaarsvakantie had in een verrassing bedacht voor de kinderen. We zouden naar een kindertoneelvoorstelling gaan. Gezellig met de bus naar de stad en dan het echte toneel ervaren. Ik had een reclameposter zien hangen in de stad en het verhaal leek me echt iets voor ons. Zodoende had ik kaartjes gekocht en kondigde op de bewuste dag aan dat we naar een toneelstuk zouden gaan.
Allerlei protest viel mij ten deel 'ik wil thuisblijven!' 'ik wil niet naar het toneel' 'ik wil de hele dag de vloer bedekken met mijn vloerpuzzel'.
Dapper ging ik door met de aankondiging van mijn verrassing....'het toneelstuk gaat over een vuurtoren, het heet De vuurtorenwacht!'
'Is dat met die mevrouw met rood haar?'
-euh
'Die hebben wij al gezien!'
-huh?

Bleek dat het betreffende toneelgezelschap op hun school was geweest. De kinderen hadden de voorstelling dus al gezien. Hadden ze niets over verteld deze keer, terwijl ze best spraakzaam zijn over school.

Deze week....

Afbeelding
...viel het niet mee om een moment van rust te vinden.
Er zijn soms van die periodes dat alles samenvalt. Je plant iets in een rustige periode en gaandeweg komen er allerlei andere activiteiten tussendoor.
Vervelend dat ik ook nog verkouden werd. Dat is al heel lang geleden dat ik dat had. Ik vrees dat ik het vooral aan mezelf te danken heb, door me niet aan mijn eigen overtuiging te houden en teveel voor mij verkeerd eten nam.

Vandaag was een rustige dag en ik merkte dat mijn gedachten weer helderder werden en ook de kinderen deed het goed om alle tijd te hebben.

Wat er zoal voorbij kwam deze week:

Blogvriendinnen Conny en Emilie (met haar kinderen) kwamen vorige zondag langs. Gemma maakte vandaag een mooie portrettekening van de dames ;-)



We knutselden wat - of deden een poging daartoe; ik heb drie keer de steken van mijn breiwerk opnieuw opgezet, maar kwam niet verder. We aten wat.  Ik had van te voren soep gemaakt volgens recepten van Smakelijck. De Chinese tomatensoep vond ik het…

Het huishouden; hoeveel werk is dat nou?!

Afbeelding
Hoeveel werk is dat nou, dat huishouden?! Zoveel werk kan dat toch niet zijn?
Toen ik tiener was, was het huisvrouw-zijn uit de mode. Een beroep moesten we leren en een baan moesten we hebben om in ons eigen onderhoud te kunnen voorzien! Want dat was vrijheid! Eerlijk gezegd had ik wel zo mijn bedenkingen daarover, maar wanneer ik die voorzichtig uitsprak moest ik snel overtuigd worden van het tegendeel. Inmiddels ben ik er wel achter dat het met die vrijheid als werkende vrouw ook wel meevalt. Sterker nog; het valt vaak ronduit tegen. Het is gewoon een nieuw keurslijf.
Het huishouden werd een beetje afgedaan als iets dat je er wel bij kon doen, want wat deden die huisvrouwen nou eigenlijk overdag?! Door het kastjes-project heb ik inmiddels steeds meer door hoeveel tijd er in de afzonderlijke werkzaamheden zit. Weten hoeveel tijd iets kost komt een realistische planning ten goede. Ik word me sowieso meer bewust van tijd. Laatst schreef ik een stukje over tijdsbeleving voor volwassenen. T…

Een kastje per dag: ieder een eigen kamer

Afbeelding
Dit weekend heb ik flink huisgehouden.
Sinds gisteravond slapen Gemma en Ellie ieder op een eigen kamer. Zes en een half jaar sliepen ze samen, op de eerste nachten na toen Gemma in het ziekenhuis sliep en Ellie bij ons.

Nu hoeven ze hun kamer niet meer te delen en kunnen ze verder invulling geven aan hun voorkeuren. Samen slapen ging prima, maar helemaal vrij zijn ze niet. Ze gaan steeds een beetje schipperen. Ellie wil bijvoorbeeld graag 's avonds het licht langer aanhouden en Gemma wil liever meteen slapen.

Spannend was het wel. Gemma vond het inslapen op haar nieuwe kamer toch nog een beetje eng en Ellie schrok in eerste instantie wel toen ze hoorde dat zuslief dit weekend al van de kamer af zou gaan en niet als ze zeven jaar werd (in oktober).
Maar het is een instant success. Gemma kan haar kamer netjes inrichten en Ellie kan allemaal hoekjes maken voor haar knuffels.

Om dit voor elkaar te krijgen heb ik mijn hersens flink moeten kraken. Wat eerder de kleedkamer was, is nu Ge…

Over gezond eten enzo...

Gezond eten is helemaal van deze tijd. Biologisch, e-nummer vrij, glutenvrij, suikervrij. Je kunt gerust zeggen dat gezond eten een hype is.  Zodra iets een hype wordt komen de tegengeluiden. Het AD kwam met een groot artikel waarin kinderartsen van het Juliana Kinderziekenhuis te Den Haag waarschuwden voor ‘te gezond’ eten. Zij zien steeds vaker ondervoede kinderen op het spreekuur. Kun je dan nog wel van ‘gezond eten’ spreken? Heb je het dan over het werkwoord eten of het zelfstandig naamwoord eten? Dan heb je nog de groep die vindt dat een kind weer een patatje moet mogen eten. En e-nummers zijn toch goedgekeurd door de EU, dan zijn ze toch niet schadelijk?
Als het een hype is, is het dan opeens niet waar?
Ik denk nog steeds dat de mate waarin (jarenlang) bestrijdingsmiddelen in ons eten terecht is gekomen, de manier waarop grondstoffen gemanipuleerd worden, de mate waarin er inferieure grondstoffen gebruikt worden en de mate waarin ingrediënten vervangen worden door kunstmatige …

Een kastje per dag: snoeien

Afbeelding
Ik ben aan het snoeien.
In de tuin en in mijn spullen.
In de voortuin staat een appelboom en het is weer de tijd van het jaar om 'm te snoeien.
Er staat ook een bolliguster op stam. Ik zei tegen mijn moeder dat we er over dachten om die weg te halen, want hij wordt wat te groot, begint in de weg te zitten bij de oprit. Of zij een leuke andere boom of struik wist om er voor in de plaats te zetten?
Mijn moeder kwam met een heel ander advies. Zij adviseerde om 'm terug te snoeien, hij zou wel weer uitlopen.
Als een echte dochter ging ik dat natuurlijk nog even opzoeken op internet, of dat wel klopte, want wat weten moeders nou, nietwaar?! (uuuh, zo ongeveer alles??) Ja hoor, vooral een verwaarloosde (jawel, ik mocht mij aangesproken voelen) liguster kon best ver terug worden gesnoeid, hij zou vanzelf weer uitlopen.
Zodoende ziet de liguster er nu zo uit:




Terwijl ik aan het snoeien was, bedacht ik me dat ik normaal gesproken véél voorzichtiger snoei. Want stel dat ik het zou verpr…