Berichten

Berichten uit mei, 2016 weergeven

Mediteren in de natuur en het medicijnwiel

Afbeelding
We gingen dus een dagje mediteren in de natuur. En het was een hele leuke ervaring. Dat ik kon delen met man en kinderen waar ik mee bezig ben, vond ik het allerleukst er aan. Ik vond het bijzonder om het samen mee te maken, maar daardoor kwam ik minder toe aan zelf in stilte en afzondering te mediteren.



Ondanks dat ik minder aan mezelf toe kwam, heeft het toch weer van alles teweeg gebracht.  Een paar dingen sprongen er voor mij uit:

 alle geluiden, geuren, kleuren was ik niet vergeten. Ze waren nog steeds in mij. de bomen communiceren met elkaar en met mij. Zij lachen als de kinderen lachen, zij lachen als ik lach. wat een mens uitademt, ademt een boom in. Wat een boom uitademt, ademt een mens in.de energie tussen ons als gezin heeft een rare verdeling. Michel en ik samen werkt goed. Ik en de kinderen werkt goed, Michel en de kinderen werkt goed. Maar wij met z’n vieren werkt minder goed. Cirkels met een afzonderlijke energie, maar die elkaar onderling niet te lijken raken. de spirit…

De snoepvierdaagse

Afbeelding
De wandelvierdaagse zit er weer op. Of, zoals ik het noem, de Snoepvierdaagse. Vorig jaar viel mij al op dat het een gewoonte begint te worden om snoepend de wandelvierdaagse te lopen, dus dit keer was ik voorbereid. Van te voren heb ik tegen mijn kinderen gezegd dat ze alleen de laatste dag snoep mochten hebben en dat ze ook niks van andere kinderen mogen aannemen. Of dan in ieder geval het gekregen snoep te bewaren tot de laatste dag.


Dat verliep heel goed. Ze hebben zich er goed aan gehouden. Ik weet wel dat mensen het oke vinden, vanwege het gezellige karakter, zoals bij een schoolreis. Maar het is een trend die niet alleen ongezond is, maar ik vind het gewoon allemaal niet nodig, dat gesnoep bij de wandelvierdaagse. Het gaat toch juist om het sportieve element van de vierdaagse? Het is ook niet zo alsof kinderen op andere dagen geen snoep krijgen. Dus een uitzondering is het niet. Het is ook niet zo alsof kinderen hongerig aan de tocht beginnen, ze hebben allemaal net hun avondet…

The Paradise - waar marketing en consumentisme begon

Afbeelding
Zometeen ga ik er even voor zitten: een aflevering van The Paradise op Netflix.

Vanmorgen al twee baksels gebakken, boodschappen gedaan (nou dan weet je wel hoeveel tijd er al voorbij is). Ik zou ook nog wat administratie kunnen doen, was draaien of opvouwen, schoffelen, stofzuigen of zevenblad plukken voor pesto, maar ik ben eigenlijk wel een beetje moe. Dus ik kies nu liever voor een uurtje netflixen.

Mijn andere lievelingsserie - Miss Fisher's Murder Mysteries - was afgelopen en netflix vroeg of ik dan misschien geïnteresseerd was in The Paradise. Dat doet netflix, die weet precies wat je leuk vindt :-).



The Paradise is de naam van een warenhuis en speelt zich af in 1870. Het is niet zomaar een warenhuis, maar het eerste warenhuis. Het wordt gerund door een ambitieuze man, Moray, met vernieuwende ideeën over winkelen. Je ziet hoe gretig dames worden als ze de winkel in komen. Je ziet ook hoeveel verdriet er schuil kan gaan achter al die kooplust.
Alle marketingtools zoals we die…

Een nieuw evenwicht

Afbeelding
Als ik terugkijk op de afgelopen jaren en probeer te onderscheiden hoe ik invulling gaf aan mijn leven eerst en hoe ik het nu doe, dan vind ik het soms best lastig om precies te duiden wat er verschilt. Natuurlijk is de komst van onze kinderen en het feit dat Michel en ik allebei minder zijn gaan werken een groot verschil, maar dat zijn omstandigheden die de aanleiding gaven tot verandering. Al het andere wat sindsdien ok veranderd is, is minstens zo veelomvattend.
Ik ga bewuster om met geld, met eten en tijd en met mijn aandacht, ik verzin niet meer om stad en land af te rijden voor die lamp op MP die ik absoluut moest hebben. Door het abonnement op de bibliotheek koop ik nog maar weinig boeken; alleen nog de boeken die ik koester. Niet de tussendoorboeken. Reizen vind ik nog steeds leuk, maar gedoseerd alstublieft en ik moet er vooral niet teveel werk van hebben. De mediamarkt is niet meer een zaterdags uitje. Maar liever ga ik samen iets doen of naar naar familie of vrienden.

Al me…

Een nieuwe gymtas

Afbeelding
De gymtassen van de meiden waren gescheurd (dat waren van die nylon reclame tassen met trekkoorden) en ik nam me voor om in de mei vakantie nieuwe te naaien. Het duurde tot de laatste dag van de vakantie voordat ik dat daadwerkelijk deed.
Ik zette de naaimachine buiten en zo kon ik in gezelschap er aan werken, i.p.v. 's avonds naar mijn atelier op zolder te verdwijnen.

Het stofje is een tafelkleed van de Zeeman. Die kocht ik een tijd terug voor € 4. Ik viel voor het patroontje.
Bij de fournituren winkel kocht ik veters/koord in een felle kleur. Later bedacht ik dat ik helemaal geen koord had hoeven kopen, maar het koord had kunnen gebruiken uit de oude tas. Maar deze fel roze staat wel veel leuker.

Ik maakte twee dezelfde, maar toen kwamen er moppers omdat ze dan hun tas niet zouden herkennen. Ik had ook nog ander kleur koord, maar die was niet zo mooi als deze roze. Gelukkig had ik nog naailabels, dus fröbelde ik die er ook nog op.

Wel kreeg ik de  - terechte en ietwat verontwaar…

Kleding tweedehands of in de sale?

Afbeelding
Het mooie weer van de afgelopen dagen overviel me een beetje. Wat garderobe betreft was ik er met name voor de kinderen niet goed op voorbereid.

Mijn kinderen zijn net katten; elke dag hetzelfde aan.
Gemma heeft op haar verjaardag in oktober vorig jaar een zachte witte trui gekregen met een leuke broek. Dat setje heeft ze sindsdien vrijwel elke dag aangehad. De broek ging als eerste stuk. Volgens mij heb ik de broek een keer gelapt, daarna was ze er ook al uitgegroeid. Wat een strijd die kleding soms opleverde! Ik kreeg amper de tijd om het te wassen. Ze trok het zo weer uit de wasmand, of als ik het nog wel 's avonds had kunnen wassen en het was de volgende ochtend nog niet droog, dan trok ze het nog liever nat aan, dan dat ze iets anders aan moest.

Ik kocht altijd het meeste van hun kleding tweedehands. Die kleding nam ik over van een andere tweelingmoeder. Dan kwam er weer een grote doos met kleding, ondergoed, slaapzakken, sokken, maillots, schoenen. Superhandig was dat. Maar…

Het huishouden als manier om je leven vorm te geven

Afbeelding
Het gaat goed met de voorjaarsschoonmaak! Weliswaar stapsgewijs, maar toch gaat het goed.
Kamers worden gesopt. Op, onder en achter kasten en bedden wordt gepoetst, plinten afgenomen, lampenkappen schoongemaakt, ventilatieroosters gereinigd, radiatoren schoon, klokken lopen weer op tijd, kussenhoezen zijn gewassen. Er liggen nieuwe deurmatten binnen en buiten. En zie hoeveel synoniemen ik bedacht heb voor het woord 'schoonmaken'.
Ik heb de slaapkamers gedaan (3), de badkamer (die viezer was dan de slaapkamers), de tv kamer, de garage en nu ben ik bezig met de woonkamer. Het huis wordt beetje bij beetje weer van mij, van ons. Sterker nog, het wordt meer dan ooit van ons. Doordat ik in elke hoek geweest ben, hoort dat ook weer bij het huis. Alsof ik de leefruimte me weer toe-eigen.

Een paar foto's, geheel willekeurig. Ik heb blijkbaar niet van alles een foto gemaakt.


Slaapkamer - voor Geen na-foto gemaakt blijkbaar. 

Garage - voor

Garage - na

Ik krijg hele mooie inzichten ov…

Moederdag

Afbeelding
Al heel snel na de geboorte van onze tweeling had ik door dat ik voor begrip niet bij andere moeders van jonge kinderen moest zijn. Die kunnen de meest kwetsende dingen zeggen. Zelfs in de moederpraatgroep kreeg mijn worsteling geen bodem. Jonge moeders worstelen teveel met zichzelf om open te staan voor anderen. Ik was ook niet onzeker over de opvoeding, het was de zwaarte er om heen waar ik mee worstelde. Dan zweeg ik liever. Als je op je meest kwetsbaarst bent, dan laat je niet het achterste van je tong zien.

Vele malen meer begrip kreeg ik van moeders met oudere en volwassen kinderen. Soms van wildvreemden waar ik kort mee in gesprek raakte, meestal over hoe ze zelf de helft van een tweeling waren.

Mijn moeder begreep dat. Op vele fronten begreep zij wat ik doormaakte. Met haar wijsheid en haar werklust steunde ze mij. Dat is iets wat ik altijd meeneem. Daarom is deze blogpost voor haar.

Bedankt lieve ma.




Mijn schoonmoeder wil ik ook niet uitvlakken. Haar warme aanwezigheid valt n…

Was iedereen maar als Jezus

Gisteravond doe ik Ellie onder de douche. Het stof en zand en zon van de dag buitenspelen er af wassen. Ze is een beetje treurig, zegt ze.

'Ik wou dat iedereen als Jezus was...
Jezus was lief ... en hij hielp iedereen... en hij werd ook weer levend....'

Een zucht van mij. Ik weet waar ze aan denkt. Ze is even stil voordat ze verder gaat.

'...David Bowie en Prince en...de broer van opa...'


Tja, wat ALS...

De hand op de knip; hoe ging dat eigenlijk?

Afbeelding
In april vorig jaar hield ik de hele maand de hand op de knip. Elke uitgave werd kritisch gewogen en het liefst voorkomen. Inmiddels is er een heel jaar voorbij, zelfs de maand april is al weer voorbij. Destijds wilde ik verslag doen van mijn ervaringen, maar op een of andere manier kwam het er niet van.

Dit jaar wilde ik weer in april de hand op de knip houden. Ik had het zelfs al weer aan mijn lieftallige huisgenoten aangekondigd. Ik kreeg wederom steun - of er werd gezwegen, en wie zwijgt stemt toe tenslotte - maar deze keer liep het niks uit. Sterker nog, het werd eerder het tegenovergestelde van de hand op de knip. Er werd uiteindelijk kwistig aan cadeaus en uitstapjes en whatnot geld uitgegeven. Al na een paar dagen zei ik dat het niks werd met de hand op de knip, waarop Gemma heel wijs zei: 'Mama, misschien moet je een jaar overslaan'.

Juist deze tegenstelling in mijn ervaring met de hand op de knip, maakt het nog leerzamer. Bovendien heb ik een jaar na kunnen denken om…