maandag 14 augustus 2017

Dierentuin en kinderen is altijd een goede combinatie

Wij zijn wel enorme mazzelaars hoor! Mijn ouders wonnen bij een loterij toegangskaartjes voor een dagje uit. Wij kozen voor een dagje naar het Openluchtmuseum, wat nog verzilverd gaat worden.

Maar alsof dat niet genoeg mazzel was, appte de buurvrouw mij op zondagmorgen of ik 4 kaartjes wilde voor Burgers' Zoo, gratis. Ze moesten alleen wel uiterlijk maandag gebruikt worden. De volgende dag dus. Nu ben ik meer van de weloverwogen beslissingen en niet zo van het impulsieve, maar na snel nadenken besefte ik dat ik dit echt niet aan me voorbij moest laten gaan. Het was tenslotte zomervakantie! Ik had weliswaar wat bedacht om te doen op maandag, maar dat kon ook op een andere dag. Michel kon niet mee, want die moest werken. Ik doe eigenlijk nooit alleen met de kinderen zo'n uitstapje. Vroeger reed ik wel naar Arnhem, maar dat was echt al een leven lang geleden. Sinds ik moeder ben schiet mijn aandacht vaak alle kanten op, hou ik alles en iedereen en alle mogelijke gevaar in de gaten en met alles in het verkeer en kinderen die tegen me praten, zijn dat soms teveel prikkels voor mij. Gelukkig is er de navigatie :-).

Wat een leuke dag hebben wij gehad! Ik was nog nooit eerder in Burgers' Zoo geweest, dus ik kon me heerlijk over alles verbazen en verwonderen. Da's fijn als je iets nieuws ziet. De kinderen zijn ook dol op dierentuinen. Ik kan er als kritische wereldburger van alles van vinden, van dierentuinen. Over de leefbaarheid voor de dieren, over dat er veel te veel dierentuinen in Nederland zijn, over de enorme milieubelasting (want die beesten vreten gigantische hoeveelheden!), maar hé uiteindelijk zijn dierentuinen gewoon Leuk!

De Mangrove van Burgers' Zoo was nieuw, die wilde ik echt heel graag zien. Erg mooi met al die vlinders. En ik kon mijn fascinatie voor zeekoeien ook weer opladen. We hebben het hele park bekeken, wat best een prestatie is, want het is een groot park. We kwamen rond 11 u aan wat volgens mij zo ongeveer het drukste moment aan de kassa is (wij hoefden dus niet langs de kassa, maar konden gelijk in de rij bij de ingang). Vanaf ongeveer half 4 kon je al merken dat het park leeg liep. Wij zijn helemaal tot 6 uur gebleven en toen was het parkeerterrein al weer vrijwel leeg. Je maakt heel veel kilometers in dit park, doe comfortabele schoenen aan. In het begin is het wel even zoeken naar de dieren, hadden we al een heel stuk gelopen, maar nog amper een dier gezien. Maar uiteindelijk kwam dat ruimschoots goed.

Hier wat foto's, want dat is het mooiste.

Zo schattig, bijna synchroon. Als moeder van tweeling heb ik voor zoiets een zwak.

In de mangrove. Een vlinder op mijn rug. Deze vlinders leven ongeveer 3 weken. 

Even relaxen met een ijsje en een hangmat.

De boomhut van Paul van Loon. 

Toevallig hadden we het boek De leeuwenkuil net de week daarvoor uitgelezen. 

Olifant die zichzelf een zandbad gaf. Deed 'ie volgens mij speciaal voor zijn publiek :-).

In het aquarium. De roggen zwemmen over je heen. Hun witte onderkant geeft ze een spookachtig uiterlijk. 

De mangrove. 

Zeekoeien in de mangrove.

Vlinder in een zoet bakje. 



We hebben het super gehad met zijn drietjes. De meiden waren heel lief voor me en hielpen me goed mee met opletten bij het parkeren (was overigens door het park ook heel goed geregeld) en bij het lezen van de parkplattegrond. Aan het eind van de middag sloot Michel nog bij ons aan vanuit Amsterdam en hebben we gezamenlijk het aquarium gezien. Na afloop een hele reis door de regio om een locatie te vinden waar we konden eten, we waren met twee auto's - immers Michel had zich later aangesloten - en dan is overleggen niet zo makkelijk. In ieder geval belandden we in Velp en aten heel gezellig bij een kleine pizzeria.

Het was echt een vakantieuitje waar we allemaal ontzettend van genoten hebben!


vrijdag 11 augustus 2017

Dagboek van een provincievrouw en andere lezenswaardige boeken

Van lezen hou ik. Van schrijven hou ik. Momenteel schrijf ik meer dan ik lees.
Ken je het superleuke vintage boekenblog Ogma?
Voor Ogma schrijf ik over lezen. Het beste van beide werelden.

Een paar uitgelicht:

Dagboek van een provincievrouw




Het kaft en de titel trokken mijn aandacht bij de bibliotheek. Met onderkoelde humor schrijft ze over het leven van een (redelijk welgestelde) vrouw in de jaren 30 van Engeland. De stijl deed mij denken aan Sylvia Witteman. Dit boek is nog nooit eerder vertaald in het Nederlands! Hopelijk komen van de daaropvolgende boeken ook vertalingen, want ik vond deze enorm leuk om te lezen. [lees meer op ogma]


Bekijk het boek bij Bol


Judajaagster






Debuut faction thriller van mede Groningse Janneke Heimweg. Een spannend boek met veel feiten verwerkt over de Joodse geschiedenis in Groningen. Met name rond de Folkingestraat. Na dit boek adviseer ik om een bezoek te brengen aan de prachtige Groninger synagoge en een rondwandeling te doen. Dan zie je als het ware hoofdrolspeelster Juul door de Folkingestraat fietsen. [lees meer op ogma]








Bekijk het boek bij Bol.


Lena





Lena is het hartverwarmende debuut van Monique Bronkhorst. Ze vertelt het verhaal van haar grootmoeder Lena en diens markante man Henk ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Henk dacht groot, groter en grootst. De Tweede Wereldoorlog was in veel opzichten een belemmering voor zijn groei. Lena hield van het eenvoudige leven en hield de boel bij elkaar. Geen gemakkelijk huwelijk, des te interessanter om over te lezen. [lees meer op ogma]




Bekijk het boek bij Bol.


Charismatisch defect




Dit prachtige werk van Eva Kelder beschrijft heel raak het opgroeien van een jong meisje wiens leven geknot werd en hoe ze zich daaruit probeert te bevrijden. [lees meer op ogma]









Bekijk het boek bij Bol.


Anne van het groene huis


Ik moet bekennen dat ik Anne nog niet kende. Alleen van naam. Ooooh, maar wat een gemis voor mij, want wat is ze geweldig! Dit weesmeisje met het rode haar en haar rijke verbeeldingskracht en haar wijsheid en haar liefde voor de natuur en haar gave om dingen te zien en te benoemen zoals ze zijn.

'Waarom moet je knielen om te bidden? Als ik echt zou willen bidden, weet u wat ik dan zou doen? Ik zou naar buiten gaan, helemaal in mijn eentje, naar een geweldig grote akker of heel diep het bos in. En dan zou ik omhoogkijken naar de hemel, omhoog-omhoog-omhoog naar die prachtige blauwe hemel, die blauwheid waar geen einde aan lijkt te komen. En dan zou ik gewoon een gebed vóélen.'

Op Netflix kijk ik de serie en na 1 aflevering was ik al verkocht. Van uitgeverij Karmijn kreeg ik dit mooie recensie exemplaar. Is de kaft alleen al niet iets om verliefd op te worden? Later verschijnt er op Ogma een recensie over Anne.



Bekijk het boek bij Bol.

maandag 7 augustus 2017

Super simpele tomatensoep

Als je wilt dat je kinderen eens een keer iets anders eten dan brood, laat ze dan een klasgenootje uitnodigen die ouders heeft uit andere continenten!

Gemma en Ellie hadden op een vrijdagmiddag hun vriendinnetje uitgenodigd. Het vriendinnetje heeft Mexicaanse en Franse ouders. Het vriendinnetje vertrouwde me toe dat ze niet gewend is om brood te eten tussen de middag. Yeah! Ik zag mijn kans schoon om aan mijn kinderen te laten zien dat je echt wel wat anders kunt eten dan brood. Ik had verwacht dat ze dan gewend was om iets met bijvoorbeeld couscous of rijst te eten, maar ze zei dat ze bijvoorbeeld tomatensoep at.

Daar stond ik dan, en ik had geen idee waar ik zo snel tomatensoep vandaan moest halen. Totdat ik bedacht om een pakje tomato frito te verdunnen met water. Wat een succes was dat! Bij iedereen. Inmiddels is het echt een favoriet van ons. Soms op zondagavond met stokbrood en wat olijven erbij. Maar ook deze week is een vakantielunch er mee opgefleurd. Het wordt altijd met gejuich ontvangen.

Ik hanteer de volgende verhoudingen:
1 pakje Heinz tomato frito
0,5 l water
beetje gedroogde basilicum of Italiaanse kruiden
Soepballetjes erbij zou helemaal het summum zijn, maar dat is er nog niet van gekomen.

Tomato frito vind ik een mooie basis, omdat het van zichzelf al een dikke egale saus is. Door de bereiding - gebakken met ui en knoflook - heeft de saus van al heel veel smaak. Ik voeg zelf dan ook geen zout of peper of bouillonblokje meer toe.


zaterdag 5 augustus 2017

Mentale stress

We leven in een tijd waarin we veel in ons hoofd zitten. We werken veel meer met ons hoofd dan met onze handen. Meer nadenken, uitzoeken, regelen, organiseren, er komen veel prikkels op ons af en zorgen kunnen ons hele dagen bezig houden. In deze tijd wordt vaker een beroep gedaan op ons denken dan op ons doen. Dat we ons overbelast voelen is geen wonder. Iets doen in het huishouden, fysiek bezig zijn, vind ik vaak een plezierige tegenhanger voor mentale stress, maar soms snak ik ook naar absolute rust en stilte. De natuur in, waar je hoofd leeg waait, is ook een aanrader. Daar zou ik wel meer van willen, maar het lijkt er maar steeds niet van te komen.

Mijn moeder vroeg me laatst of ik een oefening wist die helpt bij hoge bloeddruk. Ik vroeg mijn meditatiedocente en ze stelde o.a. voor om de healing bij mentale stress te doen. Enthousiast gaf ik dat door aan mijn moeder en terwijl ik dat deed, dacht ik ‘dat zou ik zelf ook wel kunnen gebruiken.’ Soms heb je dat, dan geef je een ander een tip, die je zelf ook wel kunt gebruiken.

Het is een hele fijne ontspannende oefening, die er voor zorgt dat al die brij aan gedachtes, al die activiteit die bovenin je lichaam zit en je hoofd zo zwaar maakt, wat kan zakken en losser komt. De rest van je lichaam neemt alles wat vrij komt op en voert spanning af via je voeten. Vaak merk je dat je daarna de zaken weer helderder kunt zien en je niet zo blijft hangen in je gedachtepatronen. Het hoofd hoeft niet meer helemaal alleen te doen, maar de rest van het lichaam helpt nu mee.

Het is een oefening die ik graag doe bij familie of bekenden en geeft altijd meteen ontspanning.
Het is het fijnst als iemand anders ‘m bij je doet, omdat de energie van de ander zijn werk doet, maar je kunt ‘m ook bij jezelf doen, dan ga je als het ware in gedachten de punten langs. Je kunt met je vingers de onderkant van je schedel masseren. Daar hoopt zich vaak veel spanning op.


Verwijderen mentale stress


Als ik de healing doe, maak ik eerst contact met de ander door mijn handen op de schouders te leggen. Diegene zit op een stoel. Ik sta er achter.
Mijn handen laat ik net zo lang liggen totdat ik voel dat het genoeg is.
Met mijn handen ga ik over het voorhoofd, langs de nek, over de ruggenwervel naar beneden. Dit herhaal ik een paar keer.
Vervolgens laat ik mijn handen langs de zijkant van het gezicht gaan, zijkant van de hals, sleutelbeen en de bovenarmen.
Met mijn vingers ga ik over het midden van het hoofd.
Dan leg ik mijn ene hand op het achterhoofd en mijn andere hand op het voorhoofd. De hand op het achterhoofd een beetje als een kommetje over de bolling. Zo laat ik mijn handen een tijdje liggen. Dit geeft heel veel ontspanning.




Ik laat de hand op het voorhoofd liggen en ga met de andere hand langs de rand van de schedel. Hele kleine cirkels masseren de spanning los.
Mijn handen leg ik weer op het voorhoofd en strijk langs de wangen, kin, hals, sleutelbenen en de ruggenwervel.
Ik sluit af door mijn handen op de voeten te leggen. Dat voorkomt dat iemand zich heel zweverig en licht in het hoofd gaat voelen. Weer even aarden, ook om de energie af te laten vloeien.


(Onzuivere) energie wordt elke dag geproduceerd. Het is veel makkelijker om het weg te nemen dan om de productie van onzuivere energie te voorkomen. 


woensdag 26 juli 2017

Impulsaankoop of buitenkansje en andere bespaar-dilemma’s

Impulsaankoop of buitenkansje?

Laatst moest de man nieuwe schoenen. Dat was echt wel nodig. Hij had nog één goed paar en er stonden nog twee paar in de kast maar totaal niet meer geschikt voor kantoor. Het ene paar was lek en het andere was, nou ja…zelfs niet meer geschikt voor de kringloop. Verzolen van het lekke paar schoenen zou alleen zin hebben als het voetbed nog goed was, en dat was niet meer het geval. Verzolen is een kostbare aangelegenheid.




We togen met z’n allen naar de Stad met een afgepast budget. Bleek dat de winkel waar wij vaker komen ermee ophield (iets wat wel vaker gebeurt als wij een goeie winkel gevonden denken te hebben. Heel raar. Wij laten een spoor van failliete en opgedoekte zaken achter ons. Middenstand beware: als wij graag bij je kopen, is de kans groot dat je er binnen afzienbare tijd mee op moet houden) Maar goed, dit had te maken met het veranderen van locatie en ze gaven 50% korting. Wat een mazzel! Nu kon de man twee paar schoenen kopen binnen hetzelfde budget!

deze gaan de kliko in. Ooit echt paars, maar nauwelijks meer iets van te zien.


Al snel bedacht ik dat het misschien verstandig was als ik voor mezelf ook ging kijken of er wat tussen zat. Ik heb namelijk twee paar laarsjes en een paar sandalen. Dus voor alle uiterste weersomstandigheden zit ik goed, maar voor de tussenin-dagen zou ik wel graag een lage dichte schoen willen hebben. En misschien voor de kinderen ook? Daarvoor zou ik wel de spaarpot aan moeten spreken. Zou dat verstandig zijn?
Sinds ik bewuster met aankopen omga is het mij wel duidelijk geworden dat impulsaankopen in 99% van de gevallen niet opleveren wat je er van had verwacht. Achteraf gezien zeg je tegen jezelf dat je het eigenlijk niet had moeten doen. Maar wat nou als je zoals nu het gevoel hebt dat het je te maken hebt met een buitenkansje en dat het verstandig is om je slag te slaan?

Ik redeneerde dat dit een geval van buitenkansje was. 50% korting op de schoenen die wij kopen is een percentage wat eigenlijk nooit voor komt. Ik koos een leuke lage veterschoen van Durea en ik ben zó blij dat ik ze gekocht heb! Ik heb ze al heel vaak aangehad, ze lopen heerlijk.

Ondanks dat ik inmiddels een vrij goede inschatting kan maken wanneer een impulsaankoop een miskoop wordt, kan ik niet alles voorkomen.
Zo koos dochter Gemma een paar roze schoenen. Niet mijn smaak, maar zij vond ze helemaal geweldig. De verkoopster had gemeten en ze pasten goed.
Al vrij snel viel me thuis op dat ze ze bijna niet aantrok. Eerst was het mooi weer, wat een goeie reden is natuurlijk om sandalen aan te trekken i.p.v. dichte schoenen. Maar ook toen het regende liet ze ze staan. Dus ik vroeg haar of er misschien is met die schoenen was. Ze deden zeer bij haar tenen, zei ze. Dus helaas, dat lijkt op een miskoop, hoewel ik misschien bij de schoenmaker ze wat kan laten oprekken - of bij de winkel zelf, als 'ie nog open is.


No-spend halve-maand-dip

Aanvankelijk leek het alsof ik van het boodschappenbudget een best bedrag over kon houden. Zoveel dat ik er aan dacht om als traktatie naar de pizzeria te gaan aan het eind van de maand. Normaal gesproken gaan zulke traktaties uit het vrijetijdsbudget, maar dat had ik bij het totaal te sparen bedrag opgeteld.
Maar voorbij de helft van de maand vond ik het allemaal niet zo gemakkelijk meer. De voorraadkast werd al behoorlijk leeg en opeens vond ik het nogal stom om nu nog twee weken zuinige maaltijden te maken om aan het eind 1 avond naar de pizzeria te kunnen. Zou ik dan niet liever de rest van de maand losser boodschappen willen doen en niet uit eten gaan? Wat is het no-spenden mij waard? Kort gezegd: de tweede helft van de maand is aangebroken en ik ga het echt niet redden met het eten dat ik nog in huis heb en we zijn afgelopen weekend naar de pizzeria geweest. (zie hieronder het weekend kamperen). Volgens mij is die dip er elke maand, daar wil ik eens op letten.


Wat gaat goed, wat gaat minder goed

Met de MP verkopen gaat het goed. Toch weer ongeveer €80 bij elkaar. De tijd die er mee gemoeid gaat blijft een punt.
Minder stress gaat mondjesmaat. Het is in ieder geval fijn dat de schoolvakantie begonnen is, dat scheelt het ochtendritueel. Volgend jaar gaan onze meiden naar groep 6. Dan horen ze opeens bij de bovenbouw. Zij zitten al te tellen na hoeveel jaar ze al naar de middelbare school gaan, waarbij het lijkt of het ze niet snel genoeg kan gaan. Wat mij betreft duurt het nog héél lang. Wellicht dat vanaf groep 6 de vraag om ouderparticipatie afneemt. Maar ja, dat zei ik vorig jaar ook. Wat hobby’s betreft realiseerde ik me dat ik dit jaar aan mijn tuinhobby niet of nauwelijks tijd heb besteed. Het is erg groen in de tuin, maar niet alles wat er groeit heb ik er vrijwillig geplant. En er bloeit weinig, wat het een nogal saaie aanblik geeft.

Ik verkocht een oude analoge camera die maar wat op zolder lag.

Ik heb een mooi stukje om te delen over het reduceren van mentale stress.
Maar daar moet een foto bij gemaakt worden en mijn kinderen willen niet meewerken. Ik moet namelijk beide handen op iemands (kind 1) hoofd houden en tja dan heb ik geen handen meer vrij om een foto te nemen. Daarvoor zou kind 2 uitkomst kunnen bieden, maar die zegt ‘nee’. Nou, dat moet ik eens zeggen als ze vraagt of ze op mijn ipad mag! Kinderen. Je krijgt er zóveel voor terug, moet je maar denken.


Zo gewonnen, zo geronnen

We gingen afgelopen weekend kamperen, om het begin van de schoolvakantie te vieren en om in de buurt van mijn schoonvader te zijn die jarig was in het weekend. Zijn vrouw is afgelopen december overleden, dan is voor het eerst alleen je verjaardag vieren een wat beladen dag.
Vorig jaar kochten we een nieuwe tent, slaapzakken en luchtbedden en sprokkelden de rest van de uitrusting tweedehands bij elkaar. Nu we een tent hebben zijn we wat flexibeler om er op uit te gaan. Net als met MP verkopen is de tijdsinvestering die je steekt in de voorbereiding en het kamperen zelf niet altijd in verhouding met de vakantiebeleving, maar ik blijf het leuk vinden, hoewel volgens de man ik altijd riep dat ik niet wilde kamperen. Wat kan ik zeggen. Niks menselijks is mij vreemd.



Tent opzetten is echt mijn ding. Ruimtelijk inzicht, dit stokje moet hier, dit klemmetje eerst, dan die andere, anders staat ie niet mooi. Ik ga helemaal los! Da’s maar goed ook, want Michel heeft geen ruimtelijk inzicht, maar kan dan wel weer verdraaid goed de auto inpakken.
Nadeel van zo’n weekend is dat het geld snel uitgegeven wordt, ook al was ik alert op overbodige uitgaven. Zo had ik bijvoorbeeld nog een Camping Key Card bij de ANWB aangevraagd. Dat leverde ons op de camping 5% voordeel op. In het laagseizoen uiteraard meer korting. Over een paar weken gaan we naar Denemarken en dan komt de CKE-kaart ook weer van pas. Ik ben in het algemeen niet zo liefhebber van het eerst aanschaffen van een pas om dan later korting te krijgen, maar aangezien in Denemarken de CKE-kaart op veel campings verplicht is, besloot ik er nu ook maar van te profiteren.
We stonden trouwens op camping Den Blanken in Diepenheim. Een supermooie en schone camping. Mooi aangelegd met heggen en borders, speeltuinen en heul schoon sanitair. Er was de hele dag door animatie voor de kinderen. Michel en ik tegen elkaar: hoe komen wij hier terecht?! Hadden wij vroeger niet een ongelooflijke hekel aan campings met animatie?
De kinderen hadden er geen hekel aan in ieder geval. Het voordeel was dat we dichtbij het zwembad zaten, maar het nadeel was dus dat die animatieoptocht er drie keer per dag langs kwam. Als je hele jonge kinderen hebt, dan zou ik een mooie plek achter op de camping vragen. Want als je net je peuter in slaap hebt gekregen en er komt om half 9 ’s avonds nog een groep kinderen langs, dan is dat geen prettige combi.
Financieel dus niet erg no-spend. Low-spend. Het drukte me nog weer eens op het feit dat je hard gespaarde geld ook zo weer gevlogen kan zijn.

Zonnepanelen

Het geld voor de zonnepanelen staat veilig op een spaarrekening. Eentje waar we geen lopende rekeningen hebben, dus waar we moeite voor moeten doen om in te loggen. Heel verstandig voor geld waar je zuinig op bent.
Ik vroeg een offerte aan en kreeg ‘m meteen dezelfde dag binnen. Daar werd ik vrolijk van! Soms denk ik wel eens dat sommige bedrijven helemaal niet meer op klandizie zitten te wachten, want je hebt contact over een offerte en je hoort nooit meer iets. Ik zit onderhand ook al 6 weken te wachten op gordijnrails voor Gemma’s gordijnen. ‘Ja, komt goed’. Overigens heb ik de nota voor de gordijnen zelf ook nog niet gehad.

In het kader van minder stress vraag ik maar 1 offerte aan voor zonnepanelen. Ik heb inmiddels online al zoveel voorwerk gedaan, dat ik wel ongeveer weet wat ze kosten. Ik heb ons lid gemaakt van Grunneger Power (€10 per jaar), waarmee we bij deze zonnepanelenleverancier korting krijgen  (ca. 7%). Meer offertes opvragen kost mij meer tijd en ik heb op gevoel toch al voor deze gekozen. Bovendien viel mij de offerte heel erg mee, dus geen reden om verder te shoppen.


Dakkoffer

Voor de vakantie hadden we nog een dakkoffer nodig. Vorig jaar konden we er eentje lenen, maar het is handiger om er zelf eentje te hebben. Ik had op MP een zoekopdracht ingevuld en kreeg zo wekenlang elke dag een mail zodra er weer nieuwe advertenties op stonden. Meestal was het te ver weg of te onbetrouwbaar of al weer gereserveerd. Maar opeens had ik mazzel. De koffer was wat groter dan we bedacht hadden, maar uiteindelijk past ’t prima en hij is zo goed als nieuw. Helemaal blij, een mooie vondst voor €125. Wel wederom: ik stak heel veel tijd in het zoeken naar een geschikte.

een betere foto van de dakkoffer heb ik niet gemaakt blijkbaar


Nou, voor nu genoeg verteld! Met het lezen van deze long-read zijn jullie de rest van de week wel weer zoet.

Warme groet,
Anita

Foto voor de leuk; ik haalde Ellie op van een vriendinnetje waar ze net een nieuwe parkiet (??) hadden.

Geen berichten meer missen? Vul dan je e-mail adres in en je ontvangt nieuwe berichten per mail. Of blijf op de hoogte via facebook.

vrijdag 14 juli 2017

Poortdagen, zonnevlammen en auraspray maken

Is het volle maan ofzo? Verzuchtte ik gisteren op de Moon Challenge facebook groep. Ik vond iedereen om me heen zo opgefokt en hieperdepieper doen. Ik was het zelf ook. Of was ik het geworden door de mensen om me heen?

Heel impulsief had ik het op de groep gezet. Ik dacht dat ik daar wel gehoor zou vinden. Nou, dat heb ik geweten!

Een stroom aan reacties van mensen die hetzelfde ervoeren. Ook mensen die net als ik veel en helder droomden, met duidelijke boodschappen. Leek de groep tot voor kort ingedut, nu was hij klaarwakker! Al snel werden de begrippen ‘poortdagen’ en ‘zonnevlammen’ genoemd. Beide waren mij onbekend, dus zocht ik het op.

Poortdagen 


‘Poortdagen zijn dagen waarop de sluier tussen kosmos en aarde dunner is, waarbij je dus veel meer energie kunt voelen, veel fitter bent of last hebt in de vorm van slapeloosheid, veel dromen of druk op het hoofd.

Dit is een tijd waar alle ontvangen informatie opeens begrepen wordt, het kwartje valt. Dit is de tijd waarin we uitreiken naar nieuwe informatie en frequenties. Op deze dagen weten we dat er informatie binnenkomt.’

[bron]


Zonnevlammen


‘Een zonnevlam is een magnetische storm op de zon waarbij het op het eerste oog lijkt te gaan om een zeer heldere vlek en een eruptie. Bij zonnevlammen komen grote hoeveelheden geladen energetische deeltjes en enorm hete gassen vrij.

Veel mensen voelen zich geïrriteerd of ongemakkelijk. De zonnevlammen kunnen oude patronen afbreken die niet langer nodig zijn zodat nieuwe kunnen ontstaan. Hierdoor kunnen we ons tegelijkertijd hyperactief en uitgeput voelen.
Mensen voelen zich misselijk, hebben last van pijn en zijn duizelig. Veel mensen worden overweldigd door een gevoel van verdriet. Anderen voelen zich alsof ze over water lopen. Er zijn mensen die problemen hebben met zicht, pieptonen in de oren, keelproblemen en zelfs symptomen van een droge tong.
Wees je er bewust van waar het mee te maken heeft, neem je rust en drink veel water. Onze systemen worden opnieuw gekalibreerd waardoor we uiteindelijk met een veel hogere frequentie kunnen resoneren.’

[bron]


Bere-interessante kost weer! Ik dacht aan mijn eigen heldere dromen. Dat ik droomde over een huis en voor het eerst het gevoel had dat het ‘klaar’ was. Dat mijn huis (=hoe ik mijn leven heb ingericht) klaar is. Geen bezwaren, verontschuldigingen of gêne meer. Dit is mijn huis, zus en zo is het ontstaan en dit is waar ik van hou.

Initiatiefneemster van de Moon Challenge, Yvonne Vrijhof, kwam naar aanleiding van al die reacties op mijn bericht met een ritueel voor ons - hypergeraakte mooners – om ons aura te beschermen. Het maken van een auraspray.

Dit is wat Yvonne Vrijhof er over zegt:

'Momenteel is het Maan in Vissen, grenzen van Mein und Dein vervagen vaak en emoties worden snel overgenomen... kameleon effect...

Idee! Visualiseer jezelf in een volle Maanbol van jouw aura als je er last van hebt...
Of maak een auraspray om jezelf te beschermen...
Simpel recept; Neem (liefst Maan water) water, wat zeezout en een sprayflesje, mengen en opladen met de juiste intentie, dus bijv. Liefdevol bescherm ik mezelf voor invloeden van buitenaf... teken een spiraal op het flesje van buiten naar binnen Et voila! Klaar is de spray...'


Eerst wilde ik het uitstellen tot de volgende dag, want na al dit enerverends wilde ik echt mijn best doen om op tijd te gaan slapen. Maar soms moet je het ijzer smeden als het heet is. Ik maakte snel een spray – gelukkig had ik nog een sprayflesje en ging heerlijk slapen.

Fijn weekend gewenst!


Ps: het spiraal tekenen op mijn flesje lukte niet zo goed. Ik had geen goeie stift bij de hand. Op het briefje zie je hoe de spiraal bedoeld is. Het boek is ook van Yvonne Vrijhof. Korte verhaaltjes van een jaar lang boodschappen en inzichten uit de natuur. Meer info over het boek vind je op haar website Heks en Kruid.


dinsdag 11 juli 2017

Tussenstand no-spend challenge

Waarom zou je dat doen, een no-spend maand?


Michel besprak de challenge met collega’s en iemand stelde de waarom-vraag. Ja, waarom zou je dat doen, een maand lang de hand op de knip houden?
Om geld uit te sparen. Dat natuurlijk. Maar vooral vanwege bewustwording.

Laatst had Michel per ongeluk het verlengsnoer met de grasmaaier doorgesneden. Het eerste wat je denkt: ik heb een nieuwe nodig. Maar tijdens een no-spend maand leer je dat je veel meer keus hebt. Stel jezelf een aantal vragen: kan ik het repareren? Heb ik het meteen nodig? Heb ik het überhaupt nog wel nodig? Heb ik iets anders in huis waarmee ik hetzelfde kan? Kan ik het lenen? Waar vind ik de voordeligste koop?

Toen begon er iets te dagen bij zijn collega’s.

Zodra je doorhebt dat je niet beperkt bent tot één oplossing, gaat er een wereld voor je open. Je blijkt opeens veel meer invloed uit te kunnen oefenen op je inkomsten en uitgaven! Het zijn niet meer alleen de omstandigheden die je in je huidige financiële positie hebben gedrukt, maar er bestaan mogelijkheden om die te veranderen.  En die mogelijkheden kun jij helemaal zelf bewerkstelligen. Wat een vrijheid!

Die no-spend maand is heel leerzaam. 


Ik ben best tevreden over hoe onze no-spend gaat. Ik let op onze uitgaven, maar ik ben er niet heel krampachtig mee bezig. Een beetje minder gestresst er over. Ik kijk niet meer op een tientje. Maar dat is alleen maar omdat het kan. Daar keek ik een paar jaar lang wel op. Want dat was nodig.
Ik had destijds heel veel spullen bewaard. Ik ging aan het opruimen en begreep steeds meer waarom ik spullen bewaarde. Als ik het weg zou gooien zou het betekenen dat ik op enig moment weer iets nieuw zou moeten kopen. Ik hoorde mensen achteloos zeggen: ach, gooi toch weg. Voor een tientje koop je een nieuwe (pet, vaas, wasrek, kabel, oplader, gereedschap). Een tientje klinkt niet veel, maar als je elke week iets moet kopen omdat je dat eerder hebt weggegooid, dan kost je dat € 520 op jaarbasis. Ik dacht bij al die spullen: ik bewaar het, dan hoef ik het niet meer te kopen. Elk tientje wat ik niet uit hoefde te geven was winst.

Er zijn gradaties in het proces van financiële bewustwording heb ik ontdekt. Onze financiële situatie is sterker, we houden meer over en ik kan wat losser zijn. Er is een verschil tussen het hebben van een budget waar je niet overheen kan en een budget waar je wel overheen kan.

Ook kost het me niet veel moeite meer om spullen te laten liggen in de winkel. Sterker nog, ik voel nog maar weinig de echte drang om iets te kopen. Die blije fladder die je kunt voelen bij iets moois dat je ziet in de winkel? Ik haal vaak mijn schouders op. Ik ben blij met wat ik heb. Ik hoef het niet meer te hebben. Maar ik voel me ook niet meer bezwaard als ik wel eens iets koop wat niet strikt noodzakelijk is.

Mijn bespaarbuddy

Van mijn buddy Saskia leer ik ook heel veel. De problemen waar mensen tegenaan lopen zijn eigenlijk in alle soorten huishoudens vergelijkbaar. Ook als de financiële situatie verschillend is. Pech die nooit alleen komt bijvoorbeeld. Maar ook dat er altijd ruimte te vinden is in je financiën, hoe hopeloos het er soms uit ziet. En een gedachte die bij me opkwam: wat als je altijd uit noodzaak kringloopspullen moet kopen, omdat je je het niet kunt veroorloven om nieuw te kopen? Hoe leuk is dat dan nog? En hoe voordelig is dat dan nog? Je moet vaker je spullen vervangen omdat de levensduur lager is. Denk aan auto, computer, koelkast, vriezer, fiets, tv, bed, meubilair. Zomaar een gedachte die bij me opkwam.

Marktplaatsperikelen

Ook stak ik nog maar weer wat tijd in mijn marktplaats-handel. Vooruit, ik probeer het nog een keer ook al levert het me onrust op en kost het me veel tijd. Ik kies er steeds vaker voor om spullen naar de kringloop te brengen. De spullen zijn allemaal nog prima voor een tweede ronde, maar soms is het al te oud, niet meer courant en is het me al dat werk om het te verkopen niet meer waard.
De verkopen liepen eerst nauwelijks maar het wonder is geschied: ik verkocht onze kinderbox voor een mooi bedrag van €20. De keukenmachine wordt ook opgehaald als het goed is. In totaal heb ik dan ongeveer voor €55 verkocht. Wat ik vaak gek vind is dat ik soms dingen op mp of in fb groepen aanbied voor een heel klein prijsje waar iedereen  voor weg loopt. Vervolgens breng ik het naar de kringloop en zie ik dat bijvoorbeeld kinderkleding geprijsd wordt voor €3,50 (was notabene een kinderbroek met een gat er in!!!) en het vervolgens een week later al verkocht is. Terwijl men het bij mij voor €0,50 hadden kunnen krijgen. Een observatie waar ik maar niet teveel gedachtes aan wijd, behalve ze hier neer te zetten.

De spulletjes uit mijn naaiatelier zette ik ook nog maar weer eens online. Ooit op een zomermarkt heel veel van verkocht. Daarna viel het helemaal stil. Als iemand nog een cadeautje zoekt voor een poppenmoeder/-vader? Of een cadeautje voor een HHB-bakker in spé?

Poppenluiers zie hier de advertentie

Kinderschorten zie hier de advertentie

Minder onrust

Wat reduceren van stress betreft kom ik er nog niet helemaal uit. Lezeres Ageeth merkte op ‘de vraag is of je er iets voor moet doen of laten’ en dat is precies de vraag die steeds door mijn hoofd speelt. Er zijn heel veel plichtplegingen van school en werk waar ik niet onderuit kom en dan vind ik al dat ik heel zorgvuldig mijn keuzes maak. Aan het begin van het schooljaar heb ik bijvoorbeeld met mezelf afgesproken dat ik niet zoveel meer mijn hulp aan zou bieden als er ouderparticipatie werd gevraagd. Zo heb ik het eerste half jaar niet gereageerd op het verzoek om vervoer naar de schooltuintjes want dat is altijd op een dag dat ik werk. Maar we lopen aan het eind van het schooljaar en dan zie je dat andere ouders ook niet meer zo te porren zijn en dan bied ik mijn hulp wel aan, anders gaat zo’n uitje niet door. Dat betekent wel dat ik die verloren werkuren op een andere tijd weer in moet halen, wat eigenlijk altijd ten koste gaat van huishouden en schrijftijd.
Met een oude goede vriendin ga ik soms op vrijdagmorgen een uurtje of anderhalf wandelen. Er was ook een tijd dat ik dat liever afzegde of oversloeg, want dan kwam ik weer in de knoei met de andere dingen die ik nog wilde doen. Maar tegenwoordig wil ik dat niet meer opschorten, ik wil geen spijt krijgen dat ik dat te weinig heb gedaan.

De dingen die ik doe, daar sta ik wel achter. Toch blijft wel het verlangen om wat vaker een adempauze te hebben. Minder onrust en onderbrekingen. Ik voel ook wel een noodzaak, want als ik veel aan mijn hoofd heb gaat de pieptoon in mijn oor omhoog. Er is dus nog ruimte voor verbetering. Eigenlijk zou ik ook wat minder afleiding moeten zoeken op social media.

Afgelopen vrijdagmiddag hadden de meiden een vriendinnetje te spelen en ik heb ze amper gemerkt (dat wil nog wel eens per vriendinnetje verschillen). Wat een rust! Toen heb ik mijn momentje wel gepakt. Hier kan ik wel aan wennen, dacht ik.

Poes en ik hadden even een momentje met ons twee



vrijdag 7 juli 2017

Overtuigingen

We bouwen in ons leven heel veel overtuigingen op. Over hoe we ons horen te gedragen, over hoe we er horen uit te zien, over of we goed kunnen leren of juist niet. Over wat er wel of juist niet voor ons is weggelegd, over wat we kunnen en vooral over wat we niet kunnen, over wie we mogen zijn en wie we niet mogen zijn.

Het wordt toch niks met mij, niemand zit te wachten op wat ik kan maken/doen, anderen kunnen het veel beter.



Omdat ik nu met de no-spend challenge bezig valt me weer eens op hoe overtuigingen ons in onze greep kunnen houden. Van geld krijgen we heel dwingende gedachten. We vinden dat we er recht op hebben, we vinden dat we er hard voor gewerkt hebben, we vinden het niet eerlijk dat de een wel wat krijgt en jij niet. En als het op besparen aan komt, dan zijn de ja-maren niet van de lucht. Ja maar ik kan niet zonder auto, ja maar verhuizen is ook duur, ja maar ik laat mijn kinderen echt niet in kleren lopen met een gat er in, ja maar ik heb al zo vaak geprobeerd te stoppen met roken en het lukt toch niet, ja maar een ijsje hoort bij een dagje uit, ja maar ik kon deze aanbieding niet laten lopen. Ja maar ik wil wel op vakantie want anders hou ik het niet vol hoor tot de Kerst. Ja maar wij houden echt wel rekening met het milieu want wij vliegen nog maar een keer per jaar.

En niet te vergeten de macht van de marketing. Marketing en overtuigingen hebben een ding gemeen: herhaling. We hebben ze al heel vaak gehoord. Zo vaak dat we er niet meer aan twijfelen. Dit is hoe we zijn (druk, onhandig, lief, stout, slim, grappig) en dit is wat we nodig hebben (producten voor haarverzorging, producten voor de verzorging van je kind, producten voor je gezondheid, voor de lijn, voor je huis).

Het opmerkelijke van overtuigingen is dat we er zelf in gaan geloven. We hebben ze zo vaak gehoord dat we er naar gaan leven. Het is onderdeel van onszelf geworden. Toch, je bent je overtuigingen niet. Je hebt ze wel. Maar je bent ze niet.  (Eerder schreef ik Trek het je niet aan, ook over deze thematiek).

Toen ik begon met eenvoudiger leven en consuminderen, moest ik vaak over een drempel heen. Ik weet nog goed hoeveel moeite ik er mee had om ons abonnement op de VARA gids op te zeggen. Ik voelde me er echt mee verbonden, we waren ook al vreselijk lang lid en het voelde alsof ik ze de rug toekeerde. Maar als ik niet iets zou opofferen, dan zou er niks veranderen. Dus zegde ik ons abonnement op, met als troost het idee dat ik altijd weer een nieuw abonnement kon nemen. Ik heb het nooit gemist.

Overtuigingen remmen ons in onze groei en ontwikkeling. Door vast te houden aan oude overtuigingen (door maatschappij, marketing, of familie of ouders opgelegd) komt er geen ruimte vrij voor iets nieuws. Iets wat jij misschien wel belangrijker vindt. Of iets waar je prioriteit aan wilt geven omdat je leven er nu om vraagt. Tijd met je gezin of zorgen voor je ouders in plaats van investeren in je carriere. Een verhuizing in plaats van op vakantie. De mogelijkheid om op jezelf te wonen. Als je het ene wilt, dan zul je het andere moeten laten.

Ik vind het nog steeds heel leerzaam om die overtuigingen te onderzoeken. Wat houdt me tegen om iets te doen, welke gedachte belemmert mij op mijn weg? Niet alleen in omgang met geld, maar met alles in het leven. Overtuigingen maken ons onvrij. Als je gaat onderzoeken wat er achter die overtuigingen schuilt dan kom je uit bij je wezenlijke drijfveren. Waar jouw kwaliteiten liggen. Om die te vinden geeft je meer rijkdom dan dat geld je kan geven.


In mijn meditatieopleiding heb ik een oefening geleerd die bij dit thema past. Voor wie er zelf mee aan de slag wil, geef ik ‘m hier in vereenvoudigde vorm, zodat het ook toegankelijk is voor beginners.


Meditatie oefening Overtuigingen


Zoek een plek waar je ontspannen kunt liggen of zitten.
Zorg dat je een half uur niet gestoord kunt worden door huisgenoten, deurbel of telefoon.
Je kunt een timer zetten om de tijd in de gaten te houden. 20 minuten of een half uur is een mooie tijd.

Deze oefening werkt met kleuren.
Kies van te voren een van de volgende kleuren. Maak de keuze niet te moeilijk voor jezelf, kies daar waar je aandacht het meest naar getrokken wordt. Als tijdens de oefening de kleur verandert, volg dan die kleur.


Oranje = fysieke gezondheid, ondeugendheid, levendigheid, levensplezier
Mauve (is een paars rozige kleur, sommige gebruiken de kleur magenta) = mentale helderheid, doordringendheid
Donkerblauw = innerlijke vrede, dieper gevoel van vrede, omhulling

Richt je aandacht op je ademhaling.
Ga na hoe je ligt of zit. Zit/lig je ontspannen. Voelt je matras, kleed, stoel zacht of hard? Koud of warm? Dwalen je gedachten af, ga dan weer met je aandacht naar je ademhaling.

Plaats de kleur die je gekozen hebt om je heen. Van je kruin naar je voeten. Om je hele lichaam. Alsof je in een wolk van kleur zit. Soms lukt het niet om de kleur te ‘zien’, denk dan aan het woord van je gekozen kleur. Of een associatie die je met de kleur hebt. (Zelf denk ik bij de kleur mauve aan de schilderijen van Turner). Je hoeft niet te forceren om de kleur om je heen te krijgen.

Laat de kleur om je heen stromen.
Ga vervolgens met die kleur naar je hoofd, tot boven je hoofd. Laat daar de kleur los.
Wacht vervolgens een moment en kijk of je licht kunt zien of ervaren. Boven je hoofd.
Neem dat licht – of het idee van licht – mee naar beneden.
Via je hoofd, langs je keel, langs je hart, langs je navel, langs je bekken, langs je benen.
Helemaal tot onder je voeten.
Laat daar het licht de aarde in stromen.

Net als altijd is er in meditatie niks goed of fout. Een oefening is niet 'gelukt' of 'mislukt' ook al kun je je wel gefrustreerd voelen als het niet brengt wat je verwacht had. Het gaat om ervaren en om wat de oefening bij jou in gang zet.

Fijne oefening gewenst en fijn weekend!

Warme groet
Anita

Misschien dat de blogpost De vijf kindconclusies je ook aanspreekt.


dinsdag 4 juli 2017

Waarmee vul je de voorraadkast?

Als je meer zelf wilt koken is het in het begin heel erg zoeken naar hoe je dat in de praktijk aanpakt. Want wat heb je allemaal nodig om alles zelf te maken?  In mijn zoektocht las ik een paar jaar geleden alles wat los en vast zat, probeerde overal informatie vandaan te halen.

Zodoende heb ik een lijst samengesteld van producten die een goede basis vormen. Ik heb mijn informatie weer van boeken en blogs. Daarin zitten weliswaar kleine verschillen, maar er zijn vooral veel overeenkomsten.

Als je net begint met het overstappen van kant-en-klaar naar zelf-maken, dan raad ik je aan om klein te beginnen. Neem als uitgangspunt de dingen die je nu eet. Koop je altijd kant-en-klaar pizza, maar wil je leren om dit zelf te maken? Begin dan met het kopen van een pak pizza-mix en breid het vanaf daar uit naar de saus en het beleg. Als je eenmaal bedreven bent in het bakken van pizza’s dan kun je proberen of je de pizzamix kunt vervangen door een eigengemaakt deeg van bloem. Zelf gebruiken wij nog steeds pizzamix; lekker en mislukt nooit en al vele malen minder toevoegingen dan kant-en-klaar pizza.
Koop je altijd kant-en-klare pannenkoeken? Zelfde verhaal: begin met een pak pannenkoekmix en leer de kunst van het pannenkoeken bakken. Overigens lees ik vaak op internet dat je zelf pannenkoekmix kunt maken van bloem. Dat klopt wel, maar een lekkere pannenkoekenmix heeft vaak een mengsel van bloem, boekweit en rogge.



Producten om in huis te hebben:


Granen en zaden en aanverwanten: 

Tarwebloem, speltbloem, rijstbloem
Tarwemeel, boekweitmeel, roggemeel, kokosmeel, amandelmeel
Zelfrijzend bakmeel (kun je ook zelf maken door bakingsoda toe te voegen aan bloem)
Havermout
Boekweit
Beschuit
Pasta naar keuze (penne, spaghetti, tagliatelle)
Tortilla’s [voorbeeld #1voor zelf maken. voorbeeld #2 voor zelf maken]
Zilvervlies rijst
Basmatirijst
Risotto
Couscous
Maizena
Custard

Conserven (blik of pak) – Dit kun je uiteraard ook allemaal zelf inmaken, afhankelijk van je opgebouwde ervaring.

Tomaten (gezeefd, gepeld, in blokjes, puree, frito)
Fruit (bijv. ananas, kersen)
Bonen, zoals kidneybonen, zwarte bonen, kikkererwten
Mais
Appelmoes
Groentenconserven, zoals rode kool, sperziebonen of bieten.
Vis, zoals makreel, ansjovis

Pesto
Indiase of thaise curry pasta’s
Olijven
Augurken

Zuivel: 

Houdbare melk
Houdbare slagroom
Houdbare kookroom
Kokosmelk

Noten: 

Walnoten, hazelnoten, cashew, amandelnoten
Gedroogd fruit: rozijnen, pruimen, krenten, abrikozen, dadels, vijgen, cranberries

Suiker en zoet: 

Witte, lichtbruine, donkerbruine basterdsuiker, (fijne) kristalsuiker, rietsuiker, ahornsiroop, honing, poedersuiker, kokosbloesemsuiker, palmsuiker

Bakken: 

Gist
Bakingsoda
Vanille suiker [voorbeeld voor zelf maken]
Cacaopoeder

Sausen, olie en azijn:

Mayonaise
Ketchup
Mosterd
Sojasaus
Olijfolie, arachideolie
Kokosolie
Keukenazijn, witte wijnazijn, balsamico azijn
Bouillonblokjes
Gembersiroop
Chilisaus

In de koelkast: 

Eieren
Roomboter
Citroenen of citroensap
Verse gember
Kaas

In de vriezer:

Doperwten
Spinazie
Spekblokjes
Bevroren fruit


Verder uiteraard verse groente, fruit en aardappelen. Wat ik aan groente altijd handig vind om in huis te hebben is: ui, knoflook, paprika en prei. (de laatste twee kun je kopen als het voordelig is en invriezen).
Dat zijn groentes waar ik altijd wel iets mee kan maken.  Pasta, pakje tomatenblokjes, wat kruiden, ui en een paprika. Eventueel een blikje makreel of kikkererwten erbij en hoppa, je hebt weer een maaltijd op tafel.

Vrijwel alle kant-en-klaar producten worden met bovenstaande basisingrediënten gemaakt. Bijvoorbeeld groentesausen hebben allemaal als basis bloem. Als je eenmaal door hebt hoe dat werkt, dan gaat er een wereld aan mogelijkheden in het koken voor je open.

Zo ga je van koken zonder pakjes en zakjes naar koken met nòg meer pakjes en zakjes :-). Maar nu heb je wel zelf invloed op wat er in gaat!



zaterdag 1 juli 2017

Mijn plan voor de no-spend challenge

Daar zat ik dan met een blanco plan van de no-spend challenge van Meergeldminderstress. Dat wil zeggen, ik zat niet letterlijk en het plan zat vooral in mijn hoofd. Maar toch, het plan vroeg om ingevuld te worden.
Hoe zou ik dat eens aanpakken? Wat zou ik NIET gaan uitgeven?
Toen bleef het stil….
Ik kon niks bedenken, behalve wat marginale bedragen op de boodschappen en zuinige uitstapjes – of helemaal geen uitstapjes. Maar we doen geen uitstapjes om de tijd door te komen of de verveling te verdrijven. Want we komen tijd te kort en we vervelen ons nooit.

Een gevoel van ‘geen zin’ bekroop mij. Had ik eigenlijk nog wel zin om niks uit te geven?
Had ik nog wel zin om weer de boer op te gaan met mijn (inmiddels niet zoveel meer waard) tweedehands handel?

Ik kwam tot de conclusie dat ik het Best Wel goed vind, zoals het nu gaat. Natuurlijk, op details kan er altijd iets bespaard worden. Maar een maandmenu ga ik niet maken. Ik heb mijn boodschappenbudget en daar blijf ik meestal binnen. En als ik er wel buiten ga, dan heb ik daar geen hartzeer meer van. Ik zou over kunnen stappen op goedkope huismerken, maar ik ben gehecht aan mijn biologische groente- en fruitabonnementen en ik bestel 1 keer per maand de houdbare boodschappen. Tussendoor koop ik wat ik vergeten ben of nodig denk te hebben. We eten zoals wij het lekker vinden (tenminste…als de meiden vragen ‘wat eten we’ zeg ik ‘vies eten, net als altijd’. Hoeven ze het zelf niet meer te zeggen, dat ze het vies vinden) en zoals ik denk dat het gezondst is voor ons.


Spaardoelen

Ook met sparen gaat het best wel goed, hoewel het wat mij betreft altijd meer mag. Maar voor nu vind ik het Best Goed.
Van de spaardoelen die ik al gesteld had hebben we nieuwe wandelschoenen af kunnen vinken. Ook verduisterende gordijnen voor dochter Gemma (daarover later meer). Zelfs het bedrag voor zonnepanelen heb ik gehaald. Ik heb nog geen offertes voor zonnepanelen aangevraagd, maar dat is wegens teveel andere zaken die mijn aandacht nodig hadden. Maar verder, ook dat doel is al behaald.

Wat dan wel?

Mijn financiële doel bepalen voor de challenge stellen was niet het moeilijkst. Of ik het haal is even de vraag, maar ik verwacht het wel.
Ik wil graag geld sparen voor onze vakantie in augustus. Dan heb ik het over leefgeld en extra kampeerplekken en bezoek aan Legoland. Het vakantiehuisje heb ik al betaald. Een deel had ik al betaald en afgelopen week heb ik het restbedrag betaald.

Daarnaast wil ik graag een basisbedrag in de buffer hebben. €1000 zou mooi zijn.

Uitgaven die ik nog verwacht zijn: 

Dakkoffer. Vorig jaar hebben we er een kunnen lenen, maar het voelt niet goed om er weer om te vragen. Bovendien gaat dat gezin nu waarschijnlijk tegelijk op vakantie. Ik kijk al weken op MP voor eentje, maar er zit niet echt – eerlijke – handel in. Aanbod is ook gering. Ook al gevraagd in fb buurtgroep, maar geen reactie. Kortom, ik vermoed dat we zelf een gaan kopen. Of minder meenemen, zegt de man. Dat kan, dan moeten we de tent thuis laten. Is een optie, maar vind ik zelf wel jammer.

Er komt een rekening voor dochter Ellie’s beelddenkcoach. De coach helpt haar met (vermeende) dyslexie en met makkelijker lezen.

Op de valreep willen de kinderen toch met Michel de Kardingerun doen. Het ene moment was het wel, dan weer niet en eigenlijk wilden Michel en ik het dan maar een stille dood laten sterven. Scheelde tenslotte in de kosten van de tickets. Maar nee, nu werd er op strepen gestaan en moet het doorgaan. Het no-spend gedeelte aan dit evenement is dat ik goedkoop tweedehands sportschoenen heb geregeld en een paar kan lenen. De tickets voldoen absoluut niet aan no-spend. Ergens heb ik ook wel zin om mee te doen, maar ik voel me er fysiek niet zeker genoeg voor.

Het meeste werk is al gedaan

In de no-spend facebook groep zie ik enthousiaste deelnemers. Er komen massa’s bespaartips voorbij. Mijn buddy en ik berichten elkaar over hoe goed of hoe slecht we het doen (ik weet het, de challenge was nog niet begonnen). Ik merk dat ik het allemaal al gedaan heb, met wisselend succes. Maar het heeft zijn vruchten afgeworpen: we hebben meer geld. Dus waar zit voor mij dan de challenge?

Ik keek eens naar het bespaarplan en las nog een keer ‘meer geld, minder stress’.
En opeens wist ik mijn doel voor deze challenge: Minder stress. Meer slaap ook graag.

Deze tijd van het jaar – vanaf mei – is altijd een hele drukke periode. Ik ben dan eigenlijk continue aan het rennen, plannen en regelen. Da’s niet erg, maar het moet ook een keer afgelopen zijn. Ook ben ik in huis toch nog steeds vrij veel tijd kwijt met opruimen. Elke keer als het ergens op begint te lijken komt er weer een hausse aan knutsels of wasgoed ofzo en dan is al mijn werk ongedaan gemaakt.
Dus heb ik besloten dat ik me vooral op het minder stress gedeelte ga richten. Alleen de gedachte is al relaxt...

Warme groet
Anita


Op de hoogte blijven van nieuwe berichten? Je kunt me o.a. volgen op facebook. Rechtsboven vind je meer social buttons. 

woensdag 28 juni 2017

Mentale rijkdom

Er schuilt iets heel tegenstrijdigs in mijn simpelere levensstijl.

Zo heb ik bijvoorbeeld nog nooit zóveel pakjes, bakjes, zakjes en potjes in de kasten gehad, als sinds ik ben gaan koken zonder pakjes en zakjes....
Had ik vroeger een pak Knorr wereldmix Burritos in de kast (dat was onze favoriet) en een pot chicken tonight (die manie was overigens maar van korte duur). Nu heb ik blikken bonen in minstens drie soorten (kidney, zwarte, kikkererwten), meel in ongeveer vier soorten (tarwe, amandel, mais, rogge), gedroogd fruit, havermout, haverzemelen, havervlokken, you name it. Veel meer pakjes en zakjes dan ik ooit gehad heb.

voorraad

Om maar niet te spreken van de losse kruiden. Alleen de letter K vraagt eigenlijk al om een eigen vakje. Kerrie, Kurkuma, Kaneel, Koek-en Speculaaskruiden, Kardemompeulen, Kardemom gemalen, Korianderzaad, Koriander gemalen, Komijnzaad, Komijn gemalen....

Ook ben ik veel meer tijd aan koken gaan besteden. Producten die ik eerst kant-en-klaar kocht, leerde ik zelf maken. Pastasauzen, tortilla's, bouillon, koekjes, cake, gebak. Ik ging niet alleen meer tijd aan koken besteden, maar ook aan het doen van boodschappen, het maken van een budget, het bewaren, inmaken, invriezen van voedsel.

restjesmaaltijd op vakantie

Ik heb nog nooit zoveel tijd aan het huishouden besteed als de laatste jaren (alleen zo jammer dat het niet schoner wordt ;-)). Ik stelde een huishoudschema op, ging zelf mijn wasmiddel maken (en stopte daar weer mee), ik ging op zoek naar milieuvriendelijke manieren om vlekken uit kleding te halen, ik ging meer opruimen, herstelde de voorjaarsschoonmaak in ere, pakte mijn oude handwerkhobby weer op en kroop weer achter de naaimachine en pakte mijn breinaalden weer.

Ik ging zelf fruit en groente verbouwen. Oogstte dan weer eens courgettes, dan kroppen sla, dan weer aardappelen of bonen. Ik leerde dat er best veel tijd in ging zitten en kreeg daardoor meer waardering voor het werk van de commerciële telers.

bieten uit eigen tuin


Cadeautjes ging ik zelf maken, in plaats van zelf kopen. Iets wat veel planning en vooruitdenken betekent.

plantje in een kop en schotel - een aardigheidje voor de gastvrouw

voor de verjaardag van oma die van zingen en dieren houdt.
stenen verven, opplakken en er oortjes en snavels aan tekenen.


Ook een gastvrouwcadeau: schaaltje van de kringloop, olijven erbij en een tapenade. 


Lekker simpel?

Op het eerste gezicht lijkt het helemaal niet simpeler. Sterker nog, het is veel meer werk! De vraag is: waarom zou je het dan doen?

Ondanks dat ik aan al deze dingen veel meer tijd ben gaan besteden en het me dus meer inspanning kost om geld te besparen en simpeler te leven, voel ik me vele malen rijker dan toen ik alles nog uitbesteedde en kant-en-klaar kocht.

Door zelf te koken en te bakken ontdekte ik hoeveel werk een feestelijk gerecht kan zijn, zoals een zelfgemaakte pizza of zelfgemaakte speculaas. Ik kreeg daardoor meer waardering voor de restauranthouder die zoiets op de kaart zet en de banketbakker die het verkoopt in de winkel. Tegelijk kreeg ik ook meer inzicht in waarom iets wat van kwaliteit is, duur is: goede ingrediënten kosten meer en goed bereid kost tijd. En dat kost geld. Als je vervolgens leest welke ingrediënten er in de goedkopere kant-en-klaar versies van pizza en speculaas zitten, dan begrijp je ook waarom dat goedkoop is. Zodra je dat door hebt, is een traktatie ook echt een traktatie en hoef je niet meer bij elke koffievisite een stuk appeltaart.

gevulde speculaas met echte amandelspijs

honingtaart uit een boek van Geronimo Stilton


Ik ontdekte het gevoel van voldoening om in een bepaalde mate zelfredzaam te zijn. Niet alle klussen uit hoeven besteden aan timmerlieden, kledingmakers en pizzabakkers. Ik heb ervaren hoe geweldig het voelt om iets voor je gezin te kunnen maken (een maaltijd, een kledingstuk). Hoe mooi het is om iets te geven dat jij met je handen gemaakt hebt.

mooi weer: naaimachine op de tuintafel

gymtas genaaid.


Door meer te besparen ben ik gaan zien wat je er voor moet doen om geld over te houden.
Bij een volgende uitgave dacht ik wel wat langer na. Een impulsaankoop kan betekenen dat je weer een maand moet wachten om dat gat te dichten. Hoeveel is je dat waard?
En vervolgens....wie krijgt mijn geld (dat ik dus met veel moeite gespaard heb). Is dat de grootaandeelhouder van een keten (hoe zijn de arbeidsvoorwaarden van de werknemers?) of gaat dit naar een kleinere detailhandelaar die zijn /haar gezin er van onderhoudt?

Het lelijke bovenblad van een tafeltje opknappen met een nieuw zeil. 

Bloemen uit eigen tuin. 


Ik ben verbanden gaan zien die ik eerst niet zag, of niet meer zag.
Mijn kijk op het leven is holistischer geworden en dat geeft mij enorm veel voldoening. Dat ik zie en ervaar hoe alles met alles in verbinding staat met elkaar. Dat geeft mij het gevoel dat ik invloed kan hebben. En het geeft mij het gevoel dat datgene wat ik doe ook zin heeft. Ook al is mijn bijdrage maar klein, het zal iets anders in gang zetten en daardoor steeds groter worden.

De rijkdom bleek niet (alleen) te zitten in het overhouden van geld, maar vooral in mentale rijkdom.

Warme groet,
Anita




zaterdag 24 juni 2017

No-spend challenge

Wijlen columnist Martin Bril heeft eens een stukje geschreven over hoe hij pinnen en betalen eigenlijk maar een zinloze bezigheid vond. Geld halen uit de automaat. In een winkel zoeken naar een fles shampoo, in de rij staan en dan afrekenen. En bij een volgende winkel hetzelfde ritueel. Portemonnee trekken, pinpas pakken, pincode invoeren (of contant betalen).
Goed beschouwd is dat eigenlijk allemaal gedoe.
Hij besloot om gewoon niks meer te kopen, was hij ook van dat gedoe af.

Dat sprak me toen zó aan! Inderdaad, wat een gedoe eigenlijk, dat betalen. Dat kopen. Gewoon niet meer doen, scheelt een hoop verspilde tijd en bespaart enorm veel geld :-). Ik denk vaak aan die column bij het winkelen.

Soms sta ik in een winkel, de actionio bijvoorbeeld. En dan begin ik met wat knutselspullen en daar komt nog een pak printerpapier bij en bloembollen. Dan gebeurt het me wel eens dat ik alles weer terugleg. Ach, die bloembollen, die gaan het toch niet doen, printerpapier kan ik ook wel bij de supermarkt halen (ook nog goedkoper zag ik een keer) en om nou alleen voor die knutselspullen in de rij te gaan staan....nee laat maar.

Vaasjes van de kringloop

No-spend Challenge

Blogger Sjoukje van Meer geld minder stress houdt in juli wederom een bespaar challenge. Na challenges afgelopen herfst en voorjaar komt a.s. juli de no-spend challenge.
Ondanks dat ik eigenlijk niet weer aan een challenge mee wilde doen, was ik toch aangestoken door Sjoukjes enthousiasme en heb besloten toch mee te doen.
Wil je ook meedoen met de challenge? Geef je dan hier op.
Leuk deze keer is de mogelijkheid om met een buddy de challenge te doen. Door omstandigheden heb ik er zelfs twee. Je kunt zelf een buddy zoeken of je via Sjoukje aan iemand laten koppelen.

Je hoeft dat no-spend trouwens niet al te letterlijk te nemen, als het idee om helemaal niets te kopen ja naar de keel vliegt. Maar zie het als een uitdaging om kritisch naar je koopgedrag te kijken. Wat neem je zonder nadenken mee? Hoe merkgevoelig ben je of merktrouw? Hoe vaak zeg jij tegen jezelf 'ja, maar dat hoort er gewoon bij.....' Welke fouten maak je keer op keer? Koop je toch weer zo'n goedkope zonnebril van de markt terwijl je weet dat ie aan het eind van de zomer stuk is. Net als al die brillen daarvoor....

Mijn grootste uitdaging wordt toch om te zien of er na al die jaren zuiniger leven er nog rek zit in mijn gewoontes. Ik heb wel ontdekt dat als ik de teugels laat vieren, de man ze nog harder laat vieren. Dus het voortouw moet blijvend door mij genomen worden.


Van een oude peuterbroek - deze komt van de ruilwinkel - kun je van 
de broekspijpen heel makkelijk knikkerzakken maken. Eventueel van het bovenstuk een korte broek. 

Matigen

Niet om nou meteen naar mijn man te wijzen, maar ik zag van de week zijn kommetje ontbijt met yoghurt, muesli en verse bramen. En toen dacht ik toch wel: wat veel bramen! Als je nou wat minder er in doet, dan kun je er langer van eten.
Dus matigen wordt een thema. Iets wat ik ook op mezelf zal toepassen. Vaker ergens voor weg lopen. Vaker de helft gebruiken.


Runner van de rits van dochters lievelingsvest was kapot. 
Op de markt er een nieuwe aan laten zetten. Was €3 - weliswaar kostte het
vest destijds evenveel, maar het is haar lievelingsvest en kan door de reparatie later ook 
door andere kinderen gedragen worden. Het belandt zo niet bij de vodden. 

Het kan nog simpeler

Bij het opruimen afgelopen weken bedacht ik dat ik toch nog teveel tijd kwijt ben met spullen op hun plek zetten. Teveel tijd met opruimen. Het kan nog simpeler.
Minder oude spijkerbroeken, want hoeveel heb je er nou werkelijk nodig voor werk in de tuin of klussen.
Minder poetslappen, want 10 oude hemden is wat overdreven.  
Minder beddengoed, helemaal niet omdat ik van een set eigenlijk wel zat ben en verder wel genoeg heb. Hup naar de kringloop. 
Minder gratis spullen aannemen, want ik heb er teveel werk van om alles weer een verantwoorde plek te geven (kringloop, weggeef, afval, verkoop, afval).

Wat er niet in huis komt, hoeft er ook niet weer uit!


Op de hoogte blijven van nieuwe berichten? Je kunt me o.a. volgen op facebook. Rechtsboven vind je meer social buttons. 

woensdag 21 juni 2017

Zomerzonnewende


Bij Stonehenge wordt jaarlijks een zomerzonnewende viering gehouden


Vandaag is het feest van de zomerzonnewende. De zon bereikt vandaag, gezien vanaf de aarde, de noordelijkste positie, staat dan een moment stil en reist vervolgens weer af naar het zuiden.  De zonnewende is het moment waarop de zon precies boven de noorderkeerkring staat. Het is de langste dag van licht en warmte. Het maximale wat de aarde uit de zon kan halen. 

De periode naar de zomerzonnewende toe is voor veel mensen een tijd van initiatieven nemen, van er op uit gaan, van ondernemen, van enthousiasme. Op 21 juni – de zomerzonnewende – bereikt dat een hoogtepunt. 

Het is verleidelijk om hierin door te blijven gaan. Steeds vooruit bewegen naar nieuwe dingen, maar de kunst is volgens mij om nu stil te staan – net als de zon – en even te kijken naar wat de zon reflecteert. Wat is er al in beweging gezet? Wat is er al aan het ontstaan? Om vervolgens de komende periode te gebruiken om datgene tot wasdom te laten komen. De klimmende zon doet groeien, maar de dalende zon doet rijpen.

Na mijn blogpost van gisteren lijkt de zonnewende precies te beschrijven wat ik voelde. Die tweestrijd, van uitbundigheid, van nieuwe inspiratie, maar er ook aan willen onttrekken en het onzinnig vinden. Altijd zo fijn dat de natuur zelf als het ware uitleg geeft. En fijn als anderen er woorden aan kunnen geven. 

Het voelt goed om weer thuis te zijn. Na alle indrukken en festiviteiten van afgelopen weekend is het fijn om het thuis weer leefbaar te maken. De verleiding om alles nog meer de boel de boel te laten trekt niet meer zo aan me zoals het dat vroeger deed. Nu geniet ik er van om met minder inspanning dan vroeger de koffer en tassen uit te ruimen en op te bergen (ik vond in een zijvakje nog een paar sokken van de kinderen terug die ik bij een vorig uitje over het hoofd had gezien – gelukkig zijn ze er nog niet uitgegroeid :-)), de was weg te werken en spullen weer op hun plek te zetten. 

Ik keer weer terug naar de plannen waar ik al op zat te broeden. Ik laat de zon reflecteren wat er al in gang was gezet. Het werken aan mijn blog, het schrijven voor Ogma en Inspirerend Leven, verder uitwerken of en hoe ik healings wil geven aan huis en een idee voor een boek over hoe je in 7 praktische stappen meer richting aan je leven kunt geven. Het is heerlijk om dat te kunnen doen in de omgeving van mijn eigen huis en huishouden. In het huishouden ligt eigenlijk het hele leven besloten. Eten, leren, slapen, ontspannen, spelen. Alles wat er in een mensenleven kan spelen, komt in je huis voorbij. 

Gebruikte bronnen: 
http://antropocalypse.blogspot.nl/2013/06/zomerzonnewende-van-renee-zeylmans.html