Berichten

Berichten uit februari, 2017 weergeven

Hoe mijn wereld kleiner werd toen ik kinderen kreeg (en waarom ik dat helemaal niet erg vond)

Afbeelding
Met een tweeling in een vinexwijk zonder auto werd mijn actieradius een stuk kleiner dan voorheen. Vroeger stapte ik op de fiets om boodschappen te halen of naar iemand toe te gaan. Maar met twee baby’s was dat niet iets wat je zomaar onvoorbereid deed. Er-op-uit werd opeens een expeditie en daar had ik eerlijk gezegd de puf niet voor. Het was me al die poeha niet waard. Bovendien wilde ik op de dagen dat ik thuis was met kinderen ook echt thuis zijn.

Niet dat ik zo’n globetrotter was trouwens, helemaal niet. Ik hield (en hou) er wel van om op vakantie te gaan en te reizen, maar ik ben over het algemeen graag thuis. Hou er niet van om heel te tijd maar de hort op te moeten en voor elk wissewasje de deur uit te moeten. Eigenlijk is het vooral dat laatste wat me vaak tegenstaat. Het is zo onrustig.

Eigenlijk was mijn wereld al steeds een beetje kleiner geworden voordat ik zwanger werd. Het wilde niet zo vlotten met zwanger worden en dan gaat dat je hoofd nogal in beslag nemen. Je vindt …

Schuldgevoel

Afbeelding
In januari stond ik op een winderige avond in het felle licht van de volle maan en gaf mijn schuldgevoel mee aan de maan.

De maan van januari heet Oude Maan en is de eerste maan van het nieuwe jaar. De tijd waarin je bij jezelf te rade mag gaan wat je niet meer mee wilt nemen in het nieuwe jaar. Het is de tijd voor reiniging om de ruimte te geven aan kracht voor de volgende stap in je groeiproces. Groeikracht. Van duister naar licht. Zoals in de natuur.

Voor mij was dat schuldgevoel. Me niet meer schuldig voelen om te zeggen wat ik belangrijk vind in het leven, me niet meer schuldig voelen om het hebben van een gezonde tweeling, niet meer schuldig voelen om iets moois voor mezelf te wensen, of te verlangen naar het wereldlijk plezier van een pretpark of een abonnement op de Donald Duck voor de kinderen. Me niet meer schuldig voelen over iets niet leuk vinden terwijl anderen laten blijken dat ik daarmee een uitzondering ben, me niet meer schuldig voelen over het niet hebben gezien als …

Hergebruik en hygiëne

Afbeelding
Inmiddels ben ik heel bekwaam geworden in het hergebruik van spullen. Zo maakte ik washandjes van handdoeken waarvan de bies gerafeld was, ik maakte kussenslopen van molton peutermatrashoezen, ik maakte kinderleggings van mijn oude trui, ik hergebruik lege margarinekuipjes. Superduper allemaal.

Het meest tof was dat we voor de kinderkamers (klik om te zien hoe het ook al weer was) heel veel spullen opnieuw konden gebruiken. Dekbedden had ik nog wel van de tijd dat de man en ik een eenpersoons gebruikten. Beddengoed had ik ook nog en kocht er nog een set voor elk bij en onze eenpersoonsmatrassen konden we ook mooi opnieuw gebruiken. Hoezee wat was ik daar blij mee, want anders was het wel een hele kostenpost geworden.

Maar dochter Gemma moest elke dag niezen, kreeg een snotterige neus. En dat ging niet weg. Alleen wanneer we op vakantie waren. Dus daar was iets aan de hand. Ze blijkt allergisch. Voor huisstofmijt, kattenroos en pollen.
En ja, toen ging ik denken dat dat matras misschie…

Een recept voor de liefde (en een recept voor monchou taart zonder pakjes en zakjes)

Afbeelding
Van de tijdschriften die ik vroeger las, leerde ik dat de liefde groots en meeslepend moest zijn. Flitsend en alle dagen feest. Je partner moest niet alleen de perfecte match zijn tussen de lakens – een minnaar die alle kneepjes van het vak kende – maar ook je beste vriend zijn. Je maatje. Liefst ook het zelfde opleidingsniveau hebben en niet te vergeten die humor hè. Al die gezapige volwassenen die al tig jaar getrouwd waren, nee, die hadden nergens verstand van gehad. Het was spijtig voor hen, maar zij moesten het er maar doen met wat ze hadden. Je kon het hen ook niet kwalijk nemen, want ja, die tijdschriften van nu, die waren er toen nog niet.

Maar die tijdschriften hadden het fout!

Het draait niet om de tijdschriftenliefde. Je hoeft geen wereldzeeën met je partner te bevaren, je hoeft niet van feest naar feest om je liefde tentoon te spreiden. Niks groots en meeslepend, wie houdt dat tenslotte zijn hele leven vol? Ik niet in ieder geval. De langetermijn liefde is eerder alledaags…

Kinderkleding ruilwinkel

Afbeelding
Ken je dat, dat je naar de kringloop gaat om spullen te brengen en dat je dan ook even naar binnen loopt om te kijken wat er is en dat je dan ook weer wat koopt en mee naar huis neemt en denkt: hé, da's niet eerlijk?!

Bij mij in de buurt zit een kleding ruilwinkel waar je met gesloten portemonnee brengt en haalt. Een geweldig initiatief vind ik dat! Je kunt niet alleen kinderkleding inleveren, maar ook dames- en herenkleding of spulletjes. Voor de ingeleverde items krijg je punten en dat is vervolgens je tegoed voor het 'kopen' van andere spullen. Dat mag op hetzelfde moment, maar mag ook later als er op dat moment niks van je gading bij zit.

Eerst waren ze twee ochtenden per week open, waarvan ik een ochtend nooit kon, maar sinds kort zitten ze in een ander pand en zijn ze elke ochtend open. Ik vind het echt een supersympathiek initiatief. Alle lof voor de vrijwilligers!


Zelf viskruiden maken

Afbeelding
Ik had deze week mooie inhoudelijke stukjes willen schrijven en plaatsen, maar ik heb een keelontsteking en de antibiotica helpt gelukkig tegen de pijn, maar verder is het hoofd en het lijf Moe - met een hoofdletter.

Daarom deze keer een huis-tuin-en-keuken stukje, omdat dat wat makkelijker is en ik geen stuwmeer aan onaffe stukjes in mijn hoofd en op papier wil hebben (maar dat is eigenlijk al te laat).

Laatst vroeg dochter Gemma om haar lievelingskostje, namelijk witvis, rijst, zwarte bonen, guacamole van avocado en komkommer en indien voorradig een beetje sla erbij. Nou, als je kind dit als lievelingskostje heeft en er om vraagt dan geef je daar graag gehoor aan!

Michel en ik aten dit gerecht voor het eerst toen we op vakantie waren in Californië. Volgens mij was het in Carmel-by-the-sea (het stadje waarvan Clint Eastwood burgemeester was). Michel zou het nog precies weten, maar die is er nu niet om het aan te vragen, dus hou me te goede.
Het plaatsje onthield ik niet, maar het ger…

Hoestsiroop van salie en honing

Afbeelding
Zijn er meer mensen die zo aan het kwakkelen zijn deze winter? Hier in huis kwam er al vanalles voorbij: dubbele oorontsteking, buikgriep, verkoudheid. Je zou er moedeloos van worden. Maar dan is er gelukkig altijd een lekker medicijn dat je ook kunt nemen als je maar een klein beetje last hebt van je keel.

Deze maakte ik vorig jaar al weer, maar het recept - voor zover je van een recept kunt spreken - had ik nog nooit hier gedeeld.




Ik had een bos verse salie in huis (komt niet zo vaak voor) en maakte samen met honing dit brouwsel. Salie werkt ontstekingsremmend en honing is verzachtend.

Neem een flinke bos salie.
Haal de blaadjes los en snij of knip de steeltjes er af.
Doe ze in een afsluitbare pot.
Giet er vervolgens zoveel honing (bij voorkeur biologische en als het je lukt ook nog van een lokale imker) over dat de salieblaadjes onder staan.
De beste werking geeft het als het tijd heeft om een week of twee te trekken, maar ja, als je last van je keel hebt kun je daar niet altijd op…

Imbolc - schoon schip maken

Afbeelding
Vandaag - 2 februari - is het feest van Godin Brigida: Imbolc.
Het feest van de bevruchting van de aarde in het nieuwe zonnejaar.

Ik heb zin om schoon schip te maken. Na elke keer opruimen denk ik dat er niks meer op te ruimen valt, maar ik zat de laatste dagen door foto's te bladeren en dan verbaas ik me toch over hoe leeg sommige kastjes waren en hoe opgeruimd de zolder was. Er zijn nog steeds laagjes die weggeschraapt moeten worden. En dan te bedenken dat ik het destijds helemaal niet opgeruimd vond! Een rare gewaarwording. Zit het gevoel van opgeruimd zijn dan toch niet in spullen? In ieder geval heb ik zin om oude pijnpunten op te ruimen, schoon schip te maken, oude meuk weg te doen (zoals mijn kleding) en nieuw fris spul te kopen! Zin om de mouwen op te stropen, achter die knieschotten te duiken, naar de stort en de kringloop te rijden! Alleen zo jammer dat ik steeds naar mijn werk moet ;-). Maar ik buffel verder.

Ondertussen kwakkelen we in huize Willems met onze gezondheid…