Berichten

Berichten uit mei, 2017 weergeven

Soort van dagboek-column

Ik zocht iets tussen al mijn aantekeningen. Wat, weet ik niet meer. Maar ik ontdekte dat ik al véél meer geschreven heb dan ik zelf had gedacht. Niet alleen hier op het blog, maar ook heel veel ongepubliceerd.
Ik kwam mijn dagboek tegen dat ik bijhield toen mijn meisjes klein waren. De enige manier om niet gek te worden, was om dingen op te schrijven. Op een gegeven moment werden het een soort column-achtige stukken. Een van die columns vond ik zo leuk gelukt dat ik 'm hier plaats.

Een van de dingen waar ik mee worstelde was de combi werken-zorgen. Of eigenlijk: zoeken naar de zin van het werken. Ik vond het namelijk voor 80% van de tijd volledig zinloos (als in: zonder voldoening), terwijl iedereen dacht dat ik het vast heel fijn zou vinden om even niet voor de kinderen te zorgen. Ik heb wel eens geprobeerd te zeggen dat ik niet zo van de 'ik ben een betere mama als ik werk-stroming' ben, maar dat werd nooit geloofd, dus ben ik er mee opgehouden dat te zeggen.

Onderstaand…

Afwegingen die ik maak bij de keuze voor biologisch of niet-biologisch

Laatst liep ik in de supermarkt en toen bedacht ik dat mijn lezers - als ze me nu konden zien - vast verbaasd zouden vragen 'maar jij koopt toch biologisch?'.

Het is waar dat ik grotendeels biologisch koop, ongeveer 75% van onze etenswaren zijn biologisch. Dat is met de jaren steeds meer geworden. Twintig jaar geleden alleen een paar lievelingsproducten, zoals diksap en jam. Met de jaren ben ik steeds meer op biologisch overgestapt.
Ik vind het fijn dat er geen bestrijdingsmiddelen op mijn eten zit. En ik vind het fijn dat die bestrijdingsmiddelen niet in de grond komen, zodat ze ook gewassen voor de toekomst niet kunnen schaden en de micro-organisme hun werk kunnen blijven doen. Ik vind het fijn dat bio landbouwers aan diversiteit doen, zodat landbouwgrond niet verarmt.

Wij hebben een bio-groente-en fruitabonnement. Dat is echt superhandig. Vroeger kregen we eens in de twee weken groente van mijn oom, gratis. Dat was niet biologisch. Toen mijn oom wegens zijn leeftijd er mee …

Hoe deze pretpark-vermijder twee hele leuke dagen had in Slagharen

Afbeelding
Een pretpark heeft zo ongeveer alles in zich waar ik kritisch op ben. Het is een plek van passief vermaak. Kinderen (en volwassenen) gaan van attractie naar attractie zonder dat het kind aangezet wordt tot echt spel. Het eten dat verkocht wordt is gestandaardiseerd. In elk pretpark wordt hetzelfde verkocht. Dezelfde hamburgers, dezelfde patat met snacks, dezelfde tosti’s, pizza’s, broodjes, hotdogs, marsen, nutsen en slushpuppy’s. Drinken wordt u aangeboden door de bekende merken coca cola, fanta, fristi. Het is geen voedzaam eten, het ongezond en bewerkt. Maar het is vooral door marketing bepaald.
Milieuvriendelijk is zo’n pretpark ook niet, want al dat eten wordt per stuk in plastic verpakt en na consumptie (al dan niet met flinke etensresten) in de afvalbak gegooid. Misschien is het volume aan afval nog wel groter dan het volume aan eten zelf.
Pretparken zetten aan tot consumentisme. Alles om maar te kunnen blijven bestaan, want klanten willen geen hoge entree prijs betalen. Maar w…

Heimwee naar de blogger leeslijst

Afbeelding
Zo, ik ben weer ingeplugd op de grote pc. Er zit een nieuwe harde schijf in.  De man besteedde weer de nodige uren aan de zaak. Grappig om nog even te vertellen is dat Michel dus voor de mac de doos had bewaard (die gewoonte van hoofdzakelijk mannen waar ik de vorige keer over schreef). Sterker nog hij had niet alleen de apparaat doos bewaard, maar ook de verzenddoos waarmee de mac destijds bezorgd werd. Bij de vorige reparaties kwam daarvan maar een doos terug, dus we hadden er nog maar een. Dat was op zich al slordig van de service afdeling. Deze keer bracht de man 'm - in doos - naar de winkel en toen hij 'm weer op kon halen wilden ze 'm zo, zonder doos, weer meegeven. Nou, dat vond mijn man niet zo grappig! Ik kan me zijn gezicht voorstellen. Toen hij om de doos vroeg kreeg hij een schaapachtige reactie 'oh, was dat uw doos?' en haalden 'm uit het magazijn. Had ik al verteld dat de man (en ik dus ook) maar matig enthousiast zijn over de service van apple?

Samen mediteren is verrassend leuker dan alleen

Afbeelding
Ik zou mijzelf nooit een groepsmens hebben genoemd, maar sinds ik de meditatie opleiding doe ben ik het wel veel meer geworden.
Toen ik begon met de opleiding dacht ik nog heel erg als een traditionele leerling. Ik zou de lesstof aanhoren, flink veel aantekeningen maken, maar het echte 'huiswerk', het instuderen en eigen maken, dat kon ik het beste thuis doen. Thuis zou er geen afleiding zijn, dan had mijn brein de rust om alles te begrijpen. Maar met mediteren gaat het veel meer om het voelen en het ervaren. Daarna volgt het begrip. Ik hoefde geen lesstof te stampen, ik hoefde het alleen maar op te zoeken in mezelf.

Al na het eerste meditatie weekend merkte ik dat bij mediteren hele andere krachten werken. Het ging niet om cognitief leren. Thuis in mijn eentje eervoer ik helemaal niet hetzelfde effect als in de groep. In een groep gaat de kracht van een kring aan het werk, dan raak je op elkaar afgestemd. En dat werkt enorm door op de meditaties. 
Ik realiseerde me al snel d…

Opruimen is als vasten voor je huis

Het klinkt misschien een beetje gek, maar hoe meer ik me bezig hou met het opruimen en het huishouden, hoe meer ik zie hoeveel overeenkomsten er zijn tussen spullen en eten. Ik schreef laatst al het stuk Het huis als beeld van onszelf. 
Er gingen hier weer allerlei spullen de deur uit. Naar de kringloop en voor de Koningsmarkt op school. Sommige spullen heb ik al wel 100 keer in handen gehad en werd ik gedwongen om nog een keer naar mijn relatie tot die spullen te kijken. Ik weet altijd precies waar iets bij hoort, alleen ligt dat andere deel weer ergens anders. Dus bewaren maar. Maar het zijn die kleine dingen waar ik het meeste last van heb. Die grotere spullen liggen me minder in de weg, maar hoe kom ik voorbij aan dat kleine spul? Ik gooide veel weg. En ik nam me voor om vaker nee te zeggen want alles is afval tenslotte. En ik heb teveel werk van al die gekregen spullen.  Ook leer ik om nog nauwkeuriger te kijken naar waar de kinderen mee spelen. Heel veel spullen mag ik niet weggooi…

Een vision board maken voor je spaardoelen

Afbeelding
Ik zit in de bespaargroep van meergeldminderstress en ik deed mee met de 15 daagse challenge om je financiën op orde te krijgen. Ik leer er toch elke keer weer iets nieuws van, ook al word besparen na zoveel jaar toch vooral een herhaling van zetten.

Maar zoals gezegd, ik leerde weer iets nieuws. Zo maakte ik weliswaar vroeger ook spaardoelen, maakte ook een goeie schatting van hoeveel ik daarvoor nodig zou hebben. Maar wat ik altijd verzuimde was uitrekenen hoeveel ik er dan voor opzij moest zetten per maand. Wat natuurlijk een vrij essentieel onderdeel is van het proces.

Dus nu deed ik het  anders.
Ik worstelde me weer eens door een excelletje heen (ben nog niet helemaal uitgeworsteld) en maakte een lijstje met spaardoelen en doelbedragen. Deze keer rekende ik uit hoeveel ik daarvoor per maand opzij zou moeten zetten.

Omdat ik deze spaardoelen echt graag wil bereiken leek het me goed om dat op een of andere manier levend te maken. Zodat ook de rest van het gezin er aan mee gaat werk…