Het geluk vinden

De laatste tijd kom ik meerdere artikelen tegen over het vinden van geluk, over hoe je gelukkig kunt worden. Over hoe je je ware zelf kunt vinden, hoe je voor jezelf kunt kiezen. Programma's en trainingen over wat je moet doen (en laten) om eindelijk dat gedroomde geluk te vinden.

De strekking van zo'n programma snijdt vaak wel hout, maar op de een of andere manier klopt het voor mij niet. Het geluk wordt als doel gesteld, als iets waar je naartoe kunt werken, iets wat je kunt bereiken als je bepaalde stappen doet, een plan volgt of opdrachten doet. Bijna zoals bij een dieet of een fitnesstrainingsprogramma. Maar werkt dat wel? Is dat de weg naar geluk? En trouwens, wil ik dat wel, elk moment van de dag gelukkig zijn?

Bij geluk denk ik aan vrolijk dartelende mensen, die blij zijn en onbezorgd door het leven gaan. Als je ongelukkig bent dan is dat zeker iets waar je naar snakt, naar onbezorgdheid, naar blijheid. Het klinkt mooi, maar het klinkt ook hol en inhoudsloos. De hele tijd blij en onbezorgd. Dat klinkt voor mij helemaal niet reëel. 

Een van de grootste lessen die ik heb ervaren van het mediteren is dat we in de Westerse landen gewend zijn om geluk buiten onszelf te zoeken. We zoeken het bij andere mensen, in een getraind lichaam, in geld en bezit, in cosmetische ingrepen? Als ik zus heb....als ik zo ben ....dan....ja dan word ik gelukkig. Het is een misvatting om het buiten jezelf te zoeken. Als je je richt op wat er al in jezelf aanwezig is aan kwaliteiten en voorkeuren en je op zoek gaat in jezelf naar wat jou drijft, waar je plezier aan beleeft, wat je makkelijk afgaat, wat je als kind graag deed, dan vind je een veel groter gevoel van vervulling en zingeving dan wanneer je het buiten jezelf zoekt. 

Ik voel mezelf veel gelukkiger dan 5 of 6 jaar geleden. Ik doe meer van wat ik het liefste doe, volg meer mijn eigen natuur, leef bewuster, heb meer financiële vrijheid gekregen en ervaar dat mijn leven meer betekenis heeft gekregen. Toch loop ik niet de hele dag te dartelen en te stralen van geluk. Nog steeds heb ik zorgen, frustraties, verdriet, tegenslagen. Maar door meer te leven zoals bij mij past, merk ik dat ik ook de andere - ongelukkiger - gebeurtenissen van het leven er gewoon bij vind horen. En daar ga ik ook doorheen op een manier zoals bij mij past. Gelukkige momenten duren niet eeuwig, maar ongelukkige ook niet.

Misschien zit het ware geluk wel in het besef dat geluk en tegenslag twee zijden zijn van dezelfde medaille. Daar waar geluk is, is ook verdriet. Het een is er nooit zonder het ander. Dat maakt ons tot complete mensen.

Op mijn maankalender las ik een toepasselijke tekst, die precies verwoordde waar ik over na dacht.

'Vierentwintig uur per dag gelukkig zijn komt zelden voor. Huilen, lachen, schreeuwen, op en neer springen van boosheid en frustratie zijn eigenlijk allemaal gezonde gewoonten. Kinderen doen dat veel beter dan volwassenen. Onzuivere energie die wordt geproduceerd door een slecht humeur wordt op een gezonde wijze afgevoerd als je even flink moppert en daarna, hopelijk, om jezelf kunt lachen.'

Warme groet
Anita 




20 opmerkingen

  1. Mooie overpeinzing. Tijdens het lezen bedacht ik me dat je meestal pas achteraf beseft dat je geluk ervoer... Tennminste, dat heb ik :-) Dan is er naar op zoek gaan eigenlijk ook zonde, of klink ik nu heel negatief?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Da's een interessante.
      Ik denk als je je ongelukkig voelt met je leven, het gevoel hebt dat er meer moet zijn in het leven, dat je niet uit je patronen kunt stappen terwijl je je daar niet meer prettig bij voelt, dat je het gevoel hebt dat je graag meer jezelf wilt zijn, dan ga je op zoek. Je gaat op zoek naar dingen buiten jezelf, maar je vindt ze in jezelf, omdat je het altijd al bij je draagt.
      Hulp is welkom natuurlijk bij het zoeken, maar je hebt iemand nodig die het je in jezelf laat zoeken.
      Niet meer zoeken is ergens wel een vorm van 'er laten zijn wat er al is'. Dus tevreden zijn met hoe je bent, jezelf niet veranderen. Op een bepaalde manier heb je wel gelijk, maar ik denk dat het zoeken in de natuur van de mens ligt.

      Verwijderen
  2. Geluk bij een ander zoeken is meer samen iets delen waar je blij van wordt. Ik voel me een gelukkig mens maar er spelen atijd dingen om je heen die je dan weer minder gelukkig maken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je moment van geluk delen met een ander is absoluut nog mooier. Ik kan me jaren herinneren dat ik volmaakt gelukkig was met hoe mijn leven was. Maar dat ik het vervolgens heel kaal vond om het alleen voor mezelf te hebben. Ik wilde het heel graag delen. Nu heb ik mijn gezin om mee te delen.

      Verwijderen
  3. Trainingen kunnen heel waardevol zijn, al is het alleen maar dat je leert op een andere manier naar dingen te kijken. In basis is niets goed of slecht maar hoe je er naar kijkt maakt wat het met jou doet.

    Waar ik veel moeite mee heb is dat iedereen tegenwoordig maar zulke cursussen de wereld in kan slingeren of kan gaan coachen. Het is geen beschermde titel en er is veel kaf onder het koren. Mensen geven dan veel geld uit in de overtuiging er beter van te worden en eindigen met een lege portomonee en veel illusies armer. Ik kan alleen maar aanraden te zoeken naar reviews van mensen die daadwerkelijk de training gevolgd hebben of bij een coach geweest zijn, en je niet zomaar ergens in te storten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat ben ik helemaal met je eens!

      Verwijderen
    2. Die veelheid in het aanbod, daar heb ik ook wat moeite mee. En de kwaliteit of het gebrek daar aan. Ik merk een soort verzadiging bij mezelf, daar komen denk ik ook mijn bedenkingen vandaan. Zelf heb ik ook heel wat trainingen, cursussen, psychologen, maatschappelijk werkers gehad. Niet alles met evenveel succes. Ergens denk ik dat het ook onderdeel is van je eigen groei en ontwikkeling, dat je soms de verkeerde begeleiding kiest, maar er zijn teveel trainers die te hard roepen 'kom bij mij, kom bij mij. Ik help je.' Alsof hun methode zaligmakend is en daar heb ik moeite mee.

      Verwijderen
  4. Rutger kopland schreef eens een gedichtenbundel met de titel Geluk is gevaarlijk. En daar ben ik het mee eens

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi blog en helemaal waar...ook over het boos zijn. Gister was onze zoon puberdwars ;) en daardoor ging er bijna iets kapot. Mijn man ontplofte! Wow..daar kwam heel wat boosheid uit. Dat is mijn man...rustig en lief maar soms een orkaan. Zoon boos...stampvoeten, pappa boos en ik dacht alleen maar...hoe kan ik dit sussen? Dus ik begon mij ermee te bemoeien. Dat werd van beide kanten niet gewaardeerd! Na wat dichtslaande deuren keerde de rust terug en een uur later zaten we weer aan de koffie. Met nog een beetje mokkende mannen maar gaandeweg maakte de 1 na de ander een grapje en was er weer ruimte voor vrede. Daarna gingen ze samen voetbal kijken. Een prachtig inzicht voor mijzelf want ik zag idd dat er iets weggevloeid was bij hun....ik had dat met mijn gesus eigenlijk willen tegenhouden!
    Mooi om jouw blog nu te lezen!! Lieve groet Petra

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een toepasselijk voorbeeld. Dat boosheid er ook bij hoort en dat als je daar ruimte aan geeft het oplost in het geheel. Ik ben ook erg geneigd om te sussen en te middelen. Ik hou ook wel erg van harmonie moet ik zeggen, maar ik leer steeds meer om wrevel die niet van mij is, me daar van te distantieren. Niet altijd makkelijk, maar jouw ervaring laat wel meteen zien wat het effect is als je er niet mee bemoeit. Dank je!

      Verwijderen
  6. Je hebt het mooi verwoord. 24 uur per dag gelukkig zijn, 7 dagen in de week, 52 weken lang.....ik moet er niet aan denken! Ik wil ook graag de ruimte om boos te kunnen zijn, verdrietig, sacherijnig..... Volgens mij ben je geen compleet mens als je dit niet toe kunt of wil laten.
    Maar wanneer je je elke dag diep ongelukkig voelt, is het natuurlijk wel goed om er iets mee te doen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat laatste is zeker waar. Zelf ging ik ook op zoek naar een meer zinvol leven. Een paar jaar geleden was de term 'geluk' nog niet zo veelvuldig, daardoor valt het me juist op dat er momenteel veel over wordt geschreven en gesproken, terwijl de woorden daarachter soms maar hol zijn. Maar goed, voor iedereen is die weg weer anders.

      Verwijderen
  7. "Misschien zit het ware geluk wel in het besef dat geluk en tegenslag twee zijden zijn van dezelfde medaille. Daar waar geluk is, is ook verdriet. Het een is er nooit zonder het ander. Dat maakt ons tot complete mensen."

    Dat is helemaal waar. Zo mooi om te zien als mensen dat (soms zonder het zo te verwoorden) in de praktijk brengen!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hele mooie overpeinzing. Ik denk dat je geluk niet kunt zoeken maar dat je geluk moet voelen en vooral zien. Tja en dan denk ik ook gelijk weer wat is geluk?
    En inderdaad 24/7 rondspringen van geluk dat gaat er bij mij ook niet in. Volgens mij zit het in je balans vinden en dan horen er ook niet leuke dingen bij. dat is toch het leven!

    groetjes
    Tanja

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ooit las ik ergens dat geluk een ketting van tevredenheid is. En er zijn genoeg momenten van tevredenheid. Altijd maar gelukkig willen of nog erger, moeten zijn, lijkt me onnatuurlijk. Het leven is soms niet leuk.
    Dan is het het mooi om te zien dat er momenten zijn van tevredenheid. Gewoon door blijven rijgen dus.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tevredenheid en dankbaarheid zijn woorden die voor mij meer zeggen dan geluk. Een ketting van tevreden momenten vind ik een prachtige beeldspraak.

      Verwijderen
  10. Leuk stuk. Ik denk dat we ook een verkeerd beeld hebben van geluk. Eigenlijk hebben we alles om gelukkig te zijn. Door mijn werk kom ik vaak genoeg in contact met mensen die het veel erger hebben. Als ik me dan druk maak om iets denk ik al snel:"Firts world problems" en besef dat ik eigenlijk gelukkig mag zijn dat ik me druk kan maken om onbelangrijke zaken.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!