Wat geef ik de krantenbezorger?

Op het blog van zuinigaan las ik de vraag ‘wat geef ik de krantenbezorger?’. Dat is een hele goeie vraag en ik schreef er vervolgens een reactie bij. Mijn antwoord was uiteindelijk zó lang dat ik bedacht dat ik er dan net zo goed een blogpost voor mezelf van kon maken. Ik heb namelijk een hele goeie oplossing voor dit vraagstuk bedacht – al zeg ik het zelf.



De eerste keer dat ik uberhaupt met het fenomeen van geld geven aan de krantenbezorger te maken kreeg, was op het kantoor van mijn eerste baan. Stond er een jongen aan de deur die het gratis huis-aan-huis blad kwam overhandigen. ‘Nou, dank je wel’, zei ik droog. ‘Wat een onnozele jongen,’ dacht ik, ‘gooi het toch gewoon door de brievenbus!’. Toen rammelde hij opzichtig met al het kleingeld dat hij in zijn zak had zitten. Ik begreep zijn hint, maar vond dat hij mij weinig keus liet. Beduusd gaf ik hem wat kleingeld (notabene nog van mijn eigen geld, terwijl het een kantoor was!) maar ik stoorde me erg aan de opdringerigheid. Dat heeft jarenlang zijn invloed gehad op of ik wel of niet iets gaf (aan de bezorger van de gratis krant).

Toch vind ik het gebruik om wat te geven op zich wel sympathiek. Het is niet zo alsof het nu een heel goed betaalde baan is en het is zwaar en ondankbaar werk.

Toen Michel en ik gingen samenwonen ging het abonnement op de Volkskrant met ons mee. Dat vond ik nog weer een heel andere kwestie. Ik weet dat veel consuminderaars hun krantenabonnement hebben opgezegd of overgegaan zijn op digitaal, maar in ons huishouden wordt de papieren krant nog altijd zeer gewaardeerd. Met een abonnement komt er dus iemand op mijn verzoek voor dag en dauw, bijna alle dagen van de week, mij de krant bezorgen. Op tijdstippen dat de man en ik nog liggen te slapen. Daar mag best wel een attentie tegenover staan.

Ik heb hiervoor een briljante oplossing bedacht. Elk jaar geef ik met Sinterklaas een chocoladeletter met €5 of €10 euro erbij. Dit hang ik buiten aan de deur met een briefje erop dat het voor de – vaste – Volkskrantbezorger is. Als ik inspiratie heb, doe ik er een gedichtje bij.
Wij hebben altijd goeie bezorgers gehad door de jaren heen en zij moeten altijd voor dag en dauw op, door weer en wind, daar mag wel wat tegenover staan. En ik ben nu in een positie dat ik het geld kan missen. Doordat ik zelf het initiatief neem om wat te geven, word ik er niet door overvallen. Nu kan ik weloverwogen beslissen hoeveel geld ik hem geef. Rond Sinterklaas weet ik ook zeker dat ik het aan mijn eigen bezorger geef en niet aan een vakantiekracht.

Je zou ook een kraslot kunnen geven. Kost jou niet zoveel, zij maken kans op meer geld. Of een bioscoopbon, mocht je die zelf een keer cadeau hebben gekregen en niet gebruiken.

Onze bezorger belt in december meestal aan om een kaartje te geven (daarvoor komt hij/zij apart langs op een tijdstip overdag) en me te bedanken. Het is dan duidelijk dat ze dan geen geld meer krijgen. Dit is mijn oplossing voor dit huishoudelijke dilemma.

10 opmerkingen

  1. Hier is nog nooit iemand aan de deur geweest maar we lezen ook geen krant, wel krijgen we 1x in de week een gratis krant daar komt ook nooit iemand voor. Toen we nog een lidmaatschap hadden is er ook nooit iemand aan de deur geweest. Die krantenbezorger bij jouw boft maar!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb ook het idee dat het in sommige gebieden meer gebruikelijk is dan in andere. Ik kende het bijvoorbeeld ook niet van huis uit, terwijl mijn ouders altijd een abonnement op een krant hebben gehad. Maar ik vind het toch een mooi gebaar, het is voor de bezorger een feestelijk extraatje en je kweekt er ook goodwill mee natuurlijk ;-).

      Verwijderen
  2. Wij hebben zeer veel waardering voor de bezorger van ons ochtendblad. De afgelopen (30) jaar gaf ik (flinke) fooien. Nu wonen we in een appartementencomplex. Kregen het kaartje door de brievenbus. Iemand een idee hoe ik met hem/haar in contact kom?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik zou het via de abonneeservice van je krant proberen.

      Verwijderen
  3. Ik ben er lang geleden mee gestopt omdat ze 3 keer voor onze krant kwamen. Ik reageer sowieso al niet op de bel trouwens. De pakketpost weet inmiddels hoe ik heet en roept gewoon van beneden. Die heeft dezelfde klotebaan en die komt ook niet voor een extra'tje trouwens.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een leuk idee, een chocoladeletter met geld erbij! Bij ons is dit jaar nog niemand aan de deur geweest, terwijl ik een aantal wel wat zou willen geven. Ik zou het bij de brievenbus kunnen hangen, voor de ochtendbezorger.
    Wij gaan zelf ook langs de deuren. Mijn dochter durft niet alleen en ach, het is wel gezellig. Het klopt dat je er niet veel mee verdient. Als je de fietsreparaties meeneemt, gaat er nog aardig wat af. Maar ik vind het goed voor ze dat ze leren de handen uit de mouwen te steken. Wij bezorgen weliswaar een gratis krant, maar ook een krant waar onmiddellijk geklaagd wordt, mochten we een keer (door iets bijzonders) later bezorgen. Ik geef het dan ook altijd netjes door. We merken dat mensen de krant waarderen en ze krijgt een leuk financieel extraatje. Bij de één is dat 50 cent, bij de ander 5 euro. En sommigen geven niets, maar het is ook zeker geen verplichting.
    Groetjes, Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een leuke oplossing! Ook erg leuk voor zo'n bezorger, denk ik. Je maakt de waardering persoonlijker.

    Hier wisselen de bezorgers behoorlijk vaak, maar het laatste jaar is er een vaste man voor het huis-aan-huis blad. (een echte krant heb ik al tijden niet meer) Die man had zelf ook wel een slimme oplossing bedacht, vond ik. Hij deed de week tevoren een briefje bij de krant, waarin hij zich voorstelde en waarin hij in bedekte termen ook alvast aankondigde dat hij een bijdrage wel fijn zou vinden. Dat vond ik dus ook wel sympathiek, maar dan blijft dus wel het dilemma: hoeveel geef je dan.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een leuk idee om met Sinterklaas al iets te geven. Mijn dochter heeft ruim 2 jaar een krantenwijk gelopen 2 x per week , huis aan huis blad met folders die ik mocht invouwen :-) Het verdient echt, maar dan ook echt heel slecht voor het werk dat je er voor moet doen. Zij was altijd heel erg blij met het extra geld wat ze ophaalde tijdens de feestdagen, dat compenseerde ook de lage verdienste de rest van het jaar.
    Ik geef wat ik kan missen en als iedereen dat zou doen dan zouden al die jongens en meisjes toch een beetje extra waardering krijgen voor hun werk, mits ze de krant en/of folders natuurlijk netjes bezorgen.
    Voor de mensen die dagelijks de krant bezorgen neem ik echt mijn petje af, en ook daar voor zou ik zeggen, waardeer ze met wat je kunt missen en dat kleine gebaar maakt dat ze ook jouw krant weer 6 dagen per week bezorgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een leuk idee! Zo verleg je ook het initiatief, van bedelaar naar spontane gever.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hier ook een jongen, die dagelijks een abonnementskrant bezorgt. Wel 's middags. Verdienste is echt bedroevend weinig. (1,36 euro voor ongeveer 35-40 minuten) 't Is dat wij het heel leerzaam vinden, dat hij verantwoordelijkheden krijgt, maar voor de verdiensten hoef je het niet te doen. Gelukkig blijken abonnees dat ook te weten en kreeg hij een leuk extraatje vorige week! Vari"erend van 0,50 tot 10 euro.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!