woensdag 13 maart 2013

# 86 Er toch ingetrapt

Maandag (# 85) had ik flink doorgewerkt en mijn to-do lijstje afgewerkt. 
Ik was heel tevree en toen ik de kinderen van school had gehaald, zat ik nog zo in de flow dat ik die andere plank ook nog wilde opruimen. 

Zelfde principe: uitruimen, sorteren, groeperen en weer inruimen. 

Vol.


Bijna leeg.
En toen gingen de meiden op de lege plank zitten om te knutselen. 
Daar begon het mis te gaan. Dat oude gevoel, van vóór ze naar school gingen en ik echt niks kon doen, zonder dat zij er bovenop zaten, kwam weer bovendrijven. 
Opschieten was er niet bij.
Ik bleef lang kalm, maar werd toch humeurig. De meiden lieten nog meer van zich horen en de aardappels brandden aan. 

Ben ik er toch ingetrapt. 
De valkuil van overmoed als het lekker gaat. 
Het is weer een wijze les van dit project. 
Blijf bij het principe van 1 (een, uno, un, ein) kastje per dag. 

Dit kwam er allemaal uit.

Deze zijn zó leuk voor peuters. Met bijbehorende stiften
kunnen kinderen deze stoffen paarden inkleuren. Daarna kun je ze
weer wassen en opnieuw inkleuren! (Merk: SES)

Nog wat stickers voor playmobil.

Die stapel AH dierenkaartjes gooi ik weg. 

En weer ingeruimd.

Maar ja, nu is de Grote Kast wel af en ik kan niet ontkennen dat me dat een voldaan gevoel geeft.
Hoezo dubbel?

3 opmerkingen :

  1. Ja heerlijk gevoel he zo'n kast helemaal klaar. Jammer dat je er alleen tegenslagje moest hebben. Maar overal leer je van gewoon lekker doorgaan hoor. X

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je bent een voorbeeld voor mij. Misschien begin ik morgen ook. Maar zie er best tegenop.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heel herkenbaar hoor ! Ik ben ook vaak in die valkuil getrapt en dan dacht ik: "Dit gaat zo goed, dit kan ik heel goed doen met de kinderen erbij". Not. Ik vind dat je echt HEEL veel werk hebt verzet. Hulde.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat fijn dat je meeleest. Reacties zijn welkom!